Przejdź do treści

Co to jest kriotransfer?

Embrion
Fot.: Pixabay.com

Krioprezerwacja oznacza przechowywanie zamrożonych zarodków z in vitro. Z tym pojęciem łączy się też kriotransfer, który wykorzystuje przechowywane zarodki do przeprowadzenia zapłodnienia pozaustrojowego. Dowiesz się, czym jest kriotransfer i jak się łączy z krioprezerwacją.

Zapisz się do newslettera

Kriotransfer, inaczej transfer zamrożonych zarodków do jamy macicy, jest jednym z etapów zapłodnienia in vitro. Różni się on jednak nieco od zwykłego zapłodnienia pozaustrojowego. Dodatkowym etapem jest zamrożenie zarodków, kiedy już zostaną uzyskane w warunkach laboratoryjnych. Zamrożone zarodki przechowuje się w ściśle określonych warunkach i nawet po kilkunastu czy kilkudziesięciu latach można je rozmrozić i przeprowadzić kriotransfer. Krioprezerwacja, czyli zamrożenie zarodków, polega na przechowywaniu ich w ciekłym azocie w temperaturze -195 stopni Celsjusza. Zabieg ten wykonuje się na zdrowych zarodkach.

Czym różnią się kriotransfer i zwykły transfer?

Z perspektywy pacjentki kriotransfer nie różni się prawie niczym od transferu niezamrożonych zarodków. Jedyną istotną różnicą jest to, że musi ona zrobić przed transferem badania, które normalnie wykonywałaby przed stymulacją hormonalną. Są to badania na obecność wirusów: HDS, HCV i HIV, a także oznaczenie WR (badanie krwi pozwalające wykryć przeciwciała bakterii wywołującej kiłę). Te badania należy wykonać jeszcze przed zamrożeniem zarodków. Prawidłowe wyniki to gwarancja, że zarodki bezpiecznie przejdą proces krioprezerwacji, a następnie będą w pełni gotowe do umieszczenia ich w jamie macicy.

Kiedy przeprowadza się kriotransfer?

Jeśli lekarz stwierdzi możliwość przeprowadzenia kriotransferu u pacjentki, musi ona zostać do tego zabiegu właściwie przygotowana. Nie musi przechodzić ponownie stymulacji hormonalnej, ale należy przygotować endometrium i obserwować cykl miesiączkowy, by wyznaczyć najlepszy termin na transfer rozmrożonego zarodka. To bardzo istotne czynności – zwiększają bowiem szanse na prawidłowe zagnieżdżenie zarodka i pozytywny przebieg ciąży.

Podczas przygotowania do kriotransferu kobieta przyjmuje leki: najpierw z estrogenami, a następnie gestagenami. Dzięki nim śluzówka macicy stanie się gotowa na przyjęcie zarodka. Kriotransfer może być przeprowadzany na naturalnym cyklu lub na cyklu bezowulacyjnym.

Przeczytaj także: Transfer zarodka: lepszy świeży czy mrożony?

 

Agnieszka Mikołajczak

dziennikarka i redaktorka online, od początku swojej działalności zawodowej skupiona na tematach macierzyńskich, starań o dziecko i niepłodności

Kriokonserwacja zarodków – czym jest i kiedy się ją przeprowadza?

Kriokonserwacja zarodków - czym jest i kiedy się ją przeprowadza?
fot.Pixabay

Zarodki, które rokują, ale nie są wykorzystywane bezpośrednio po wyhodowaniu, poddawane są zamrożeniu w temperaturze ciekłego azotu – kriokonserwacji. W takiej postaci mogą być przechowywane w bio banku i wykorzystystane w poźniejszym czasie.

Zapisz się do newslettera

Co to jest kriokonserwacja?

Kriokonserwacja to technika, która umożliwia przechowywanie specjalnie przygotowanych komórek jajowych, plemników lub embrionów w temperaturze ciekłego azotu (-196°C).

Stosuje się kilka technik kriokonserwacji. Najczęściej stosowane w klinikach leczenia niepłodności metody to: slowfreezing, czyli powolne, kontrolowane mrożenie komórek lub zarodków, witryfikacja, czyli błyskawiczne chłodzenie komórek przy użyciu wysokiej koncentracji krioprotektorów (związków chemicznych, które chronią materiał biologiczny, np. metanol, glicerol, glikol etylenowy), aż do uzyskania struktury podobnej pod względem budowy do szkła.  

W procesie mrożenia komórek i zarodków unika się powstawania kryształków lodu wewnątrz komórek. Kryształki lodu mogą uszkodzić struktury wewnątrzkomórkowe i uniemożliwić dalszy rozwój zarodka. Przed powstawaniem kryształków chronią krioprotektory.

Zobacz też: Innowacyjny test wyznaczy optymalny moment transferu zarodka i zwiększy skuteczność in vitro

Kiedy preprowadza się kriokonserwację?

  • Gdy udaje się pobrać więcej zdrowych komórek jajowych, niż wymaga tego procedura zapłodnienia pozaustrojowego.
  • Gdy udaje się uzyskać więcej zarodków, niż jest potrzebne na bieżącym etapie leczenia. Zarodki i komórki mogą być wykorzystane w kolejnym transferze, jeśli pierwszy nie zakończy się powodzeniem. W takiej sytuacji para nie musi przechodzić wszystkich etapów stymulacji i punkcji w kolejnej próbie zapłodnienia in vitro. Mogą one też być wykorzystane w trakcie starań o kolejne dziecko lub przekazane do adopcji.
  • W przypadku konieczności przełożenia terminu transferu, na przykład w związku z gorszym stanem zdrowia pacjentki (stan zapalny, przeziębienie).
  • W przypadku hiperstymulacji
  • W celu zabezpieczenia płodności, jeśli istnieje możliwość, że jedno z partnerów ją utraci, na przykład w skutek koniecznych zabiegów medycznych.

Zobacz też: IVM, czyli pozaustrojowe dojrzewanie komórek jajowych

Po jakim czasie można wykorzystać zarodki poddane kriokonserwacji?

Znane są przypadki, kiedy zarodek rozmraża się i transferuje do macicy nawet po kilku-kilkunastu latach od jego wyhodowania.

 

Redakcja In Vitro Online

Jedyny poradnikowy portal o in vitro.