Przejdź do treści

Etapy rozwoju zarodka podczas in vitro

etapy rozwoju zarodka
fot. Fotolia

Zarodek to efekt połączenia komórki jajowej i plemnika, czyli inaczej embrion, zalążek płodu, który po zagnieżdżeniu się w jamie macicy będzie się rozwijał w miarę trwania kobiecej ciąży. Zobacz, jak rozwija się zarodek i kiedy staje się płodem.

Zapisz się do newslettera

Zarodek po połączeniu komórki jajowej i plemnika w procedurze in vitro – zarówno w zapłodnieniu samoistnym, jak i w ICSI i IMSI, jeszcze przez kilka dni znajduje się w warunkach laboratoryjnych. Jest to zazwyczaj 3-5 dni, podczas których  połączona komórka jajowa z plemnikiem, czyli zygota, zaczyna się dzielić, co rozpoczyna okres zarodkowy.

Etapy rozwoju zarodka podczas procedury zapłodnienia in vitro

Kiedy już dojdzie do zapłodnienia pozaustrojowego w warunkach laboratoryjnych, czyli połączenia komórki jajowej i plemnika, dzięki czemu uzyskany zostanie zarodek, nie przenosi się go od razu do organizmu kobiety.

W ciągu najbliższych 3-5 dni od momentu zapłodnienia, umieszcza się zarodek w specjalnym inkubatorze znajdującym się w laboratorium. Jest to etap, dzięki któremu zarodek wzmacnia się. W tym czasie następuje podział komórkowy, czyli zygota, uzyskana podczas zapłodnienia, dzieli się, by stać się zalążkiem ludzkiego płodu. Po około 5 dniach od zapłodnienia, umieszcza się zarodek w jamie macicy kobiety, ten etap w procedurze in vitro nazywany jest transferem zarodków do jamy macicy.

Czytaj także: Transfer zarodka- lepszy świeży, czy mrożony?

Etapy rozwoju zarodka po transferze do macicy

Po wprowadzeniu jednego lub dwóch zarodków do jamy macicy trzeba poczekać kilka dni, by zarodek mógł się zagnieździć. Pacjentka w tym czasie zazwyczaj przyjmuje leki hormonalne, które zwiększają szansę na zagnieżdżenie zarodka i powodzenie procedury in vitro.

Po około 12-15 dniach można sprawdzić, czy zarodek z powodzeniem się zagnieździł i dalszy przebieg ciąży jest taki sam, jak w przypadku naturalnego zapłodnienia. W tym czasie około 2 tygodni zarodek wciąż się dzieli i zaczyna nabierać kształtów.

W 4-5 tygodniu od powstania zarodka, ma on już ok. 4 mm, łączy się z łożyskiem za pomocą pępowiny, zaczyna się rozwój jego szkieletu, mięśni i nerwów, a także zaczyna mieć zalążki oczy, kończyn, narządów wewnętrznych. W kolejnych tygodniach następuje dalszy rozwój i wzrost, a stadium płodu następuje ok. 11 tygodnia ciąży, to moment, kiedy zaczyna mieć cechy morfologiczne gatunku ludzkiego i przestaje mieć cechy wspólne z zarodkami innych gatunków.

Autor: Agnieszka Mikołajczak

POLECAMY: Na czym polega dawstwo komórek

Redakcja In Vitro Online

Jedyny poradnikowy portal o in vitro.

Kriokonserwacja zarodków – czym jest i kiedy się ją przeprowadza?

Kriokonserwacja zarodków - czym jest i kiedy się ją przeprowadza?
fot.Pixabay

Zarodki, które rokują, ale nie są wykorzystywane bezpośrednio po wyhodowaniu, poddawane są zamrożeniu w temperaturze ciekłego azotu – kriokonserwacji. W takiej postaci mogą być przechowywane w bio banku i wykorzystystane w poźniejszym czasie.

Zapisz się do newslettera

Co to jest kriokonserwacja?

Kriokonserwacja to technika, która umożliwia przechowywanie specjalnie przygotowanych komórek jajowych, plemników lub embrionów w temperaturze ciekłego azotu (-196°C).

Stosuje się kilka technik kriokonserwacji. Najczęściej stosowane w klinikach leczenia niepłodności metody to: slowfreezing, czyli powolne, kontrolowane mrożenie komórek lub zarodków, witryfikacja, czyli błyskawiczne chłodzenie komórek przy użyciu wysokiej koncentracji krioprotektorów (związków chemicznych, które chronią materiał biologiczny, np. metanol, glicerol, glikol etylenowy), aż do uzyskania struktury podobnej pod względem budowy do szkła.  

W procesie mrożenia komórek i zarodków unika się powstawania kryształków lodu wewnątrz komórek. Kryształki lodu mogą uszkodzić struktury wewnątrzkomórkowe i uniemożliwić dalszy rozwój zarodka. Przed powstawaniem kryształków chronią krioprotektory.

Zobacz też: Innowacyjny test wyznaczy optymalny moment transferu zarodka i zwiększy skuteczność in vitro

Kiedy preprowadza się kriokonserwację?

  • Gdy udaje się pobrać więcej zdrowych komórek jajowych, niż wymaga tego procedura zapłodnienia pozaustrojowego.
  • Gdy udaje się uzyskać więcej zarodków, niż jest potrzebne na bieżącym etapie leczenia. Zarodki i komórki mogą być wykorzystane w kolejnym transferze, jeśli pierwszy nie zakończy się powodzeniem. W takiej sytuacji para nie musi przechodzić wszystkich etapów stymulacji i punkcji w kolejnej próbie zapłodnienia in vitro. Mogą one też być wykorzystane w trakcie starań o kolejne dziecko lub przekazane do adopcji.
  • W przypadku konieczności przełożenia terminu transferu, na przykład w związku z gorszym stanem zdrowia pacjentki (stan zapalny, przeziębienie).
  • W przypadku hiperstymulacji
  • W celu zabezpieczenia płodności, jeśli istnieje możliwość, że jedno z partnerów ją utraci, na przykład w skutek koniecznych zabiegów medycznych.

Zobacz też: IVM, czyli pozaustrojowe dojrzewanie komórek jajowych

Po jakim czasie można wykorzystać zarodki poddane kriokonserwacji?

Znane są przypadki, kiedy zarodek rozmraża się i transferuje do macicy nawet po kilku-kilkunastu latach od jego wyhodowania.

 

Redakcja In Vitro Online

Jedyny poradnikowy portal o in vitro.