Przejdź do treści

Fragmentacja zarodka – czy przekreśla szanse na ciążę?

Fragmentacja zarodka
Im wcześniej w zarodku pojawią się bezjądrowe fragmenty cytoplazmy, tym gorsze są rokowania dla prawidłowego rozwoju zarodka – fot. Fotolia

Fragmentacja zarodka, czyli obecność w embrionie małych bezjądrowych fragmentów cytoplazmy, to dosyć powszechne zjawisko. Skąd się bierze i czy ma wpływ na dalszy rozwój embrionu, zdolność do implantowania i uzyskania ciąży?

Zapisz się do newslettera

Cykliczny podział blastomerów, czyli komórek tworzących embriony, warunkuje rozwój zarodków. W teorii z jednej komórki powinny powstać dwie identyczne komórki, jednak w rzeczywistości rzadko się tak dzieje.

Większość zarodków w sąsiedztwie prawidłowo zbudowanych blastomerów posiada jeszcze fragmenty cytoplazmy. Fragmenty te powstają najczęściej podczas pierwszych dwóch podziałów zapłodnionej komórki jajowej, a później zarodka.

Poziom fragmentacji zarodków może być różny, może także zanikać podczas kolejnych podziałów komórkowych. Fragmentacja zarodka jest jednym z głównych kryteriów oceny morfologii zarodków. Eksperci szacują stopień fragmentacji w stosunku do % objętości embrionów i klasyfikują je w oparciu o różne skale.

Zobacz też: Dlaczego zarodek nie rozwija się prawidłowo?

Fragmentacja zarodka a szanse na ciążę

Im wcześniej w zarodku pojawią się bezjądrowe fragmenty cytoplazmy, tym gorsze są rokowania dla prawidłowego rozwoju zarodka. Ich niewielka ilość (do 20% objętości całego embrionu) nie ma negatywnego wpływu na dalszy rozwój zarodka, szanse na zagnieżdżenie w macicy oraz ciążę.

Jednak im wyższy poziom fragmentacji zarodków, tym mniejszy odsetek tworzonych blastocyst, implantacji oraz ciąż. Fragmenty cytoplazmy ograniczają bowiem pulę żywych komórek, z których zbudowany jest zarodek.

Przyczyna powstawania bezjądrowych fragmentów cytoplazmy w zarodku nie jest do końca zbadana. Wiadomo jednak, że nie ma związku z wiekiem kobiety. Zgodnie z niektórymi hipotezami, za fragmentację blastomerów odpowiedzialna jest apoptoza (naturalny proces zaprogramowanej śmierci komórki w organizmie wielokomórkowym).

Źródło: „Medycyna estetyczna w embriologii?” – mgr inż. Monika Wcisło

Anna Wencławska

Redaktorka serwisu internetowego In vitro online. Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, pasjonatka obcych kultur i języków orientalnych.