Przejdź do treści

Historia in vitro – jak to wszystko się zaczęło?

historia in vitro
Fot yuriz/ 123RF

Droga do skutecznego leczenia in vitro była długa, kręta i trudna. Jednak dzięki odwadze, a także wytrwałości naukowców i lekarzy, technologia zapłodnienia pozaustrojowego in vitro stała się dla wielu par szansą na posiadanie upragnionego potomstwa. Jak wyglądały początki wspomnianej metody i kiedy na świecie pojawiło się pierwsze IVF Baby?

Zapisz się do newslettera

 Historia in vitro

  • W 1934 roku Dr Gregory Pincus po raz pierwszy zapłodnił w laboratorium jajo zwierzęcia – królika.
  • Wiosną 1944 roku Dr Pincus i technik laboratoryjny Miriam Menkin stworzyli warunki, w których możliwe było zapłodnienie jaja ludzkiego.
  • W 1951 roku Dr Landrum Shettles odtworzył w laboratorium zapłodnienie jaja, analogicznie do tego przeprowadzonego przez Dr. Pincusa. Zapłodnione jajo udało mu się „utrzymać” aż do szóstego dnia.
  • Pod koniec lat 60-tych XX wieku dr Robert Edwards i dr Patrick Steptoe wspólnie opracowali metodę zapłodnienia komórki jajowej przez plemnik poza organizmem kobiety. W 1972 roku byli już gotowi nieść pomoc niepłodnym parom – niestety, pierwsi pacjenci nie zostali rodzicami.
  • W listopadzie 1977 roku dr Edwards i dr Steptoe przeprowadzili pierwsze udane leczenie in vitro.
  • 25 lipca 1978 roku przyszło na świat pierwsze IVF Baby – dziewczynka, Louise Joy Brown, urodziła się w Anglii (jej młodsza siostra, Natalie, również urodziła się dzięki in vitro).
  • 14 stycznia 1979 roku urodziło się drugie dziecko, a pierwszy chłopak, poczęte dzięki in vitro – Alastair MacDonald.
  • 23 czerwca 1980 roku przychodzi na świat pierwsze w Australii dziecko poczęte dzięki omawianej metodzie.
  • 28 grudnia 1981 roku w Ameryce rodzi się pierwsze IVF Baby.
  • W Polsce pierwsze dziecko poczęte metodą in vitro rodzi się 12 listopada 1987 roku – dziewczynka przyszła na świat w Białymstoku.

A po ponad trzydziestu latach od pierwszego IVF – w 2010 roku – Robert Edwards otrzymuje Nagrodę Nobla z dziedziny medycyny! O tej niesamowicie ważnej postaci więcej pisaliśmy tutaj: KLIK

Zobacz też: O „doktor” Miriam Menkin

Pierwsze dziecko poczęte dzięki in vitro

W 1975 roku, po wielu nieudanych próbach, dr Edwards i dr Steptoe, osiągnęli pierwszą udaną ciążę IVF.  Niestety, była to ciąża pozamaciczna i zakończyła się poronieniem.

Jednak dr Edwards i dr Steptoe nie poddali się, kontynuowali próby zapłodnienia pozaustrojowego in vitro. W listopadzie 1976 roku Lesley i John Brown, para która nie mogła mieć dzieci, spotkała się z dr. Steptoe, który przekonał ich, że w ich przypadku zapłodnienie in vitro może zakończyć się powodzeniem. Para nie zastanawiała się długo i  rozpoczęła leczenie.

10 listopada 1977 roku dr Steptoe, przy pomocy chirurgii laparoskopowej, pobrał jajeczka z jajników Lesley, które na szalce Petriego połączył z nasieniem Johna. Próba zakończyła się powodzeniem. Po dwóch dniach uzyskany zarodek przeniesiono do macicy Lesley. Sukces! 25 lipca 1978 roku, drogą cesarskiego cięcia, pojawiło się na świecie pierwsze IVF Baby. Dziś jest to już kilka milionów nowych istnień i tym samym kilka milionów powodów do radości dla ludzi, którzy być może w inny sposób nie mogliby zostać rodzicami.

Źródło: verywellfamily / chcemybycrodzicami.pl

Zobacz też: Rozwiewamy mity dotyczące in vitro! Czy wiesz, że…

Klaudia Kierzkowska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, miłośniczka podróży, teatru i włoskiej kuchni.

Ryzyko porażenia mózgowego u dzieci poczętych dzięki in vitro spadło o ponad 50% w ciągu ostatnich 20 lat

porażenie mózgowe a in vitro
Fot famveldman/ 123RF

Zapłodnienie in vitro dla wielu par jest jedyną szansą na posiadanie upragnionego potomstwa. Przed rozpoczęciem leczenia, zgodnie z zaleceniami lekarskimi, partnerzy muszą wykonać szereg badań. Niestety, dzieci poczęte metodą zapłodnienia pozaustrojowego są bardziej narażone na ryzyko porażenia mózgowego. Jednak co ciekawe, naukowcy ustalili, że ryzyko to spadło o ponad 50% w ciągu ostatnich 20 lat. Dowiedzmy się zatem więcej.

Zapisz się do newslettera

Przeprowadzone badania

Piętnaście lat temu przeprowadzono w Danii badanie, które wykazało znacznie zwiększone ryzyko porażenia mózgowego u niemowląt urodzonych dzięki technice wspomaganego rozrodu in vitro.

Ostatnimi czasy w Danii, Finlandii i Szwecji przeprowadzono kolejne badanie populacyjne, które tym razem wykazało, że ryzyko porażenia mózgowego u dzieci poczętych dzięki in vitro spadło o ponad 50% w ciągu ostatnich dwudziestu lat.

Badaniami objęto trzy narodowe kohorty urodzeniowe IVF – pierwsza populacja to dzieci urodzone w Danii w latach 1990–2010, druga obejmowała dzieci z Finlandii urodzone w latach 1990–2010, z kolei trzecia to dzieci ze Szwecji urodzone latach 1990–2014. W badaniu udział wzięło łącznie 111 844 osób.

Wyniki badań

Rejestry zdrowia dzieci urodzonych dzięki in vitro porównywane zostały z danymi prawie 5 milionów dzieci poczętych naturalnie. Mimo iż w wynikach badań ryzyko wystąpienia porażenia mózgowego było nadal widoczne, stwierdzono, że częstość występowania regularnie spada. Więcej o powikłaniach po in vitro przeczytacie TUTAJ.

„Liczba bliźniąt urodzonych dzięki in vitro zmalała, co zmniejszyło ryzyko wystąpienia porażenia mózgowego u dzieci poczętych dzięki omawianej technice wspomaganego rozrodu” – informuje dr Spangmose ze Szpitala Uniwersyteckiego w Kopenhadze.

„Transfer kilku zarodków wciąż praktykowany jest w wielu krajach na świecie. Wyniki naszych badań dowodzą, że powinno się przenosić pojedyncze zarodki, tak by uzyskać pojedyncze ciążedodaje specjalista, której słowa cytuje News Medical.

W Europie, a w szczególności w krajach skandynawskich, w ciągu ostatnich dwóch dekad nastąpił znaczny spadek ciąż bliźniaczych po zapłodnieniu in vitro. Ponadto zmniejszenie częstości porodów mnogich doprowadziło do zmniejszenia liczby porodów przedwczesnych, które także zwiększały ryzyko porażenia mózgowego.

Tak więc, chociaż dokładna przyczyna porażenia mózgowego jest nieznana, wiadomo, że przedwczesne porody, niska masa urodzeniowa i porody bliźniacze są głównymi czynnikami ryzyka.

Co istotne, szczegółowe badania wykazały, że ryzyko porażenia mózgowego praktycznie zniknęło u dzieci IVF urodzonych w krajach skandynawskich po wprowadzeniu na początku XXI wieku polityki transferu pojedynczego zarodka.

źródło: News Medical 

Zobacz też: Model matematyczny, który wyjaśni dlaczego tak wiele ciąż i prób in vitro kończy się niepowodzeniem?

Klaudia Kierzkowska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, miłośniczka podróży, teatru i włoskiej kuchni.

W InviMed są jeszcze wolne miejsca w samorządowych programach dofinansowania in vitro

InviMed samorządowe programy dofinansowanie in vitro
fot. gettyimages.com

W 2020 roku kliniki InviMed realizują programy leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego dofinansowywane ze środków budżetowych województw mazowieckiego oraz lubuskiego, a także miast: Warszawy, Wrocławia, Poznania, Gdańska Słupska, Częstochowy i Sosnowca. W programach kierowanych do par z Warszawy, Poznania, Gdańska i Słupska nadal są wolne miejsca na 2020 rok.

Zapisz się do newslettera

Ponad 1,5 mln polskich par rocznie zgłasza problemy z poczęciem dziecka. Dla części z nich jedyną realną szansę na potomka może dać leczenie metodą in vitro. Po zawieszeniu programu rządowego w 2015 roku, pomoc finansową niepłodnym parom niosą niektóre samorządy.

Głównym celem programów dofinansowania in vitro jest zapewnienie dostępu do procedury zapłodnienia pozaustrojowego mieszkańcom danych jednostek samorządu terytorialnego, u których zdiagnozowana została niepłodność a uzyskanie ciąży innymi metodami niż in vitro nie jest możliwe (np. ze względu na obustronną niedrożność jajowodów) lub nie przyniosło efektów (para ma udokumentowaną roczną historię leczenia niepłodności innymi metodami).

Ile wynosi dofinansowanie do in vitro?

Kwota dofinansowania do każdego cyklu in vitro lub procedury z adopcją zarodka jest zróżnicowana w zależności od programu. W przypadku Warszawy i województwa mazowieckiego kwota refundacji in vitro wynosi do 6000 zł, a w programach innych miast i województw do 5000 zł. Maksymalna liczba zabiegów, do których przysługuje dofinansowanie wynosi 3, o ile w wyniku pierwszego lub drugiego zabiegu nie doszło do urodzenia dziecka.

Jakie warunki należy spełnić?

Aby przystąpić do programu dofinansowania in vitro, każda osoba z pary musi spełnić szczegółowe warunki kwalifikacji. Należy złożyć dokumenty, które będą potwierdzały spełnienie wymogów formalnych oraz medycznych przystąpienia do programu, m.in. spełnienie ustawowych warunków podjęcia terapii metodą zapłodnienia pozaustrojowego. W wielu programach brane jest pod uwagę także kryterium wieku kobiety oraz określony poziom rezerwy jajnikowej AMH.

Wśród warunków formalnych można wymienić przede wszystkim następujące dwa:

  • para (kobieta i mężczyzna) pozostaje w związku małżeńskim lub partnerskim,
  • partnerzy są mieszkańcami i/lub płacą podatki w mieście/województwie, które realizuje program dofinansowania do leczenia niepłodności metodą in vitro.

Więcej informacji o programach dofinansowania in vitro w InviMed oraz dostępności wolnych miejsc w poszczególnych programach znajdziesz na stronie <KLIK>

Jak się zgłosić do programu dofinansowania in vitro?

Aby zgłosić chęć udziału w programach dofinansowania in vitro realizowanych przez kliniki InviMed, wystarczy skontaktować się z InviMed i umówić wizytę kwalifikującą.

W dniu publikacji artykułu wolne miejsca na 2020 rok są jeszcze w programach dla mieszkańców: Warszawy, Gdańska, Słupska oraz Poznania.

Można zadzwonić pod numer: 500 900 888, wysłać maila na adres: invimed@invimed.pl lub wypełnić formularz kontaktowy na stronie InviMed.pl. Konsultanci z Biura Obsługi Pacjenta InviMed postarają się odpowiedzieć na pytania, a jeśli będzie to konieczne, przekierują je do koordynatorki danego programu we właściwej klinice InviMed.

invimed

Zobacz też: Kliniki InviMed są już otwarte! Co musisz wiedzieć o ich pracy w okresie zagrożenia koronawirusem?

Redakcja In Vitro Online

Jedyny poradnikowy portal o in vitro.