Przejdź do treści

In vitro krok po kroku

procedura in vitro - zbliżenie
fot. Fotolia

In vitro czyli inaczej zapłodnienie pozaustrojowe, to metoda, która jednocześnie jest metodą leczenia niepłodności, zarówno u par, jak i u jednego z partnerów. Sprawdź, jak przebiega in vitro krok po kroku.

Zapisz się do newslettera

Zapłodnienie metodą pozaustrojową opiera się na kilku etapach, które trzeba przejść móc cieszyć się ciążą i oczekiwać na poród. In vitro to metoda zapłodnienia w warunkach laboratoryjnych – poza organizmem kobiety łączy się komórkę jajową z plemnikami. Chcesz wiedzieć, co to jest i jak wygląda in vitro krok po kroku? Poniżej znajdziesz opis wszystkich etapów, które składają się na zapłodnienie tą metodą leczenia niepłodności.

Co to jest in vitro? Opis metody in vitro krok po kroku

In vitro to metoda zapłodnienia, które odbywa się poza ciałem kobiety, w warunkach laboratoryjnych. By móc przeprowadzić zabieg zapłodnienia pozaustrojowego, pobiera się od kobiety komórkę jajową, a od mężczyzny nasienie i łączy się je w warunkach laboratoryjnych. Efektem połączenia jest zarodek, który następnie jest umieszczany w macicy, by przez kolejne miesiące mógł się rozwijać w ciele kobiety (tak jak w przypadku naturalnego zapłodnienia). Przed samym zabiegiem umieszczenia zarodków, który nazywa się transferem zarodków, jest kilka kroków, które go poprzedzają.

In vitro krok po kroku wygląda tak:

  1. Pierwsza wizyta w klinice leczenia niepłodności i zlecenie badań
  2. Badania przygotowujące do in vitro
  3. Kwalifikacja do in vitro, jeśli są ku temu wskazania
  4. Zgoda wyrażona przez partnerów
  5. Stymulacja hormonalna kobiety
  6. Pobranie komórek jajowych
  7. Pobranie nasienia partnera
  8. Zapłodnienie komórek
  9. Rozwój zarodków
  10. Transfer zarodków
  11. Oczekiwanie na wynik zabiegu in vitro

Czytaj też: Lepiej transferować mrożony, czy świeży zarodek?

In vitro krok po kroku

Przed zdecydowaniem się na wizytę w klinice leczenia niepłodności, warto wiedzieć, jak krok po kroku in vitro wygląda w szczegółach. Najważniejsze jest, by para wiedziała, jakie badania mogą zostać zlecone przed in vitro, jakie są wskazania do tej metody leczenia niepłodności, a także to, że klinika wykonująca in vitro musi parę zapoznać z informacjami czym i jest in vitro i jak przebiega krok po kroku. Kolejnymi krokami po zapadnięciu decyzji lekarza o zapłodnieniu pozaustrojowym są:

In vitro krok po kroku. Krok 1 – stymulacja hormonalna

Stymulacja hormonalna – to stymulowanie jajników hormonami pod kontrolą lekarską w celu pobudzenia i produkcji większej ilości pęcherzyków, z których wytworzą się komórki jajowe. Robi się to po to, żeby móc pobrać za jednym razem więcej niż jedną komórkę jajową do zapłodnienia w laboratorium (a w normalnym cyklu miesiączkowym, jajniki produkują tylko jedną komórkę),

In vitro krok po kroku. Krok 2 – pobranie komórek jajowych

Pobrani komórek jajowych – dokonuje się tego za pomocą punkcji, czyli nakłucie wszystkich pęcherzyków naraz i pobraniu z nich komórek jajowych. Zabieg przeprowadza się pod kontrolą USG. Zabieg przeprowadza się w krótkim znieczuleniu ogólnym, należy być podczas niego na czczo, a po zabiegu nie powinno się kierować pojazdem,

In vitro krok po kroku. Krok 3 – pobranie nasienia

Pobranie nasienia – odbywa się tuż po punkcji, partner może dostarczyć je z domu, najczęściej jednak pobranie nasienia odbywa się z klinice leczenia niepłodności. Wcześniej należy przez kilka dni powstrzymać się od aktywności seksualnej,

In vitro krok po kroku. Krok 4 – zapłodnienie komórek jajowych

Zapłodnienie komórek – czyli jeden z najważniejszych kroków in vitro. Polega na umieszczeniu komórek i odpowiednio przygotowanego nasienia w inkubatorze, a następnie czeka na samoistne zapłodnienie (IMSI). Inną metodą jest ICSI, czyli wstrzyknięcie plemników do wnętrza komórki jajowej. Takie rozwiązanie stosowane jest w przypadku bardzo złych parametrów nasienia,

In vitro krok po kroku. Krok 5 – rozwój zarodków

Rozwój zarodków – zarodki rozwijają się w specjalnych inkubatorach w laboratorium embriologicznym. Większość polskich klinik leczenia niepłodności dysponuje systemem ciągłej obserwacji zarodków. Dzięki temu embriolog widzi, jak każdy zarodek się rozwija, może obejrzeć poszczególne etapy rozwoju i dostrzec ewentualne nieprawidłowości.

In vitro krok po kroku. Krok 6 – transfer zarodków

Transfer zarodków – kolejny kluczowy krok w in vitro. Gdy zarodek jest gotowe, czyli rozwój przebiegł prawidłowo, zostaje umieszczone w jamie macicy aby się zagnieździł.

Do transferu wykorzystuje się zwykle jeden zarodek (w wyjątkowych przypadkach dwa), jeśli zaś para miała więcej zarodków – zostają one zamrożone, by móc je wykorzystać w przyszłości. Dzięki temu, jeśli procedura in vitro nie powiedzie się, para będzie miała gotowe zarodki, które będzie mogła wykorzystać a kobieta nie będzie musiała przechodzić ponownie przez stymulację hormonalną oraz punkcję.

In vitro krok po kroku. Krok 7 – oczekiwanie na wynik

Po około 12-14 dniach od przeprowadzenia zabiegu in vitro, można już sprawdzić za pomocą poziomu hormonu hCG, czy zapłodnienie in vitro się udało. Jeśli tak, reszta ciąży przebiega tak samo jak ciąża naturalna.

Autor: Agnieszka Mijkołajczak

POLECAMY: In vitro – jak zwiększyć szanse na powodzenie?

Redakcja In Vitro Online

Jedyny poradnikowy portal o in vitro.

Zastrzyki a in vitro. Co musisz wiedzieć?

in vitro

In vitro jest owiane wieloma mitami. Jednymi z nich są bolesne iniekcje, czyli wkłucia celem podania leku oraz pobrania jajeczek. Sprawdziliśmy, jak wygląda kwestia zastrzyków podczas terapii in vitro.  

Zapisz się do newslettera

In vitro jako metoda pozaustrojowego zapłodnienia wiążę się z koniecznością używania igieł, których wielu z nas się boi. Krok po kroku wyjaśniamy, jak wyglądają procedury związane z terapią.  

Jak wygląda in vitro? 

Podczas terapii in vitro lekarstwa są podawane przez wstrzyknięcia podskórne, za pomocą igły do tkanki tłuszczowej znajdującej się nad mięśniem. Są to zastrzyki, które „wyłączają” twój naturalny cykl. Leki te są stosowane w celu zapobiegania przedwczesnej owulacji i działają poprzez blokowanie działania hormonu uwalniającego gonadotropiny (GnRH). Następnie podawane są zastrzyki, które będą stymulować jajniki – oznacza to, że pęcherzyki (pęcherzyk to worek wypełniony płynem, w którym rozwija się niedojrzała komórka jajowa) w celu uzyskania odpowiedniej liczby komórek jajowych do pobrania jajeczek. Leki te to hormon folikulotropowy, FSH lub HMG.  

Lek przyjmuje się zwykle przez 7-12 dni. Nie ma jednak obaw – nie jest to wielka igła do punkcji czy choćby nieco mniejsza do pobierania krwi. Lekarstwo podawane jest drobną igłą i z pewnością samo ukłucie nie będzie zbytnio bolało. W rzeczywistości  raczej powiedzielibyśmy, że iniekcje mogą powodować dyskomfort, a nie ból. Część z tych zastrzyków należy wykonać w domu, dlatego warto mieć przy sobie osobę, która nam pomoże. Mniej bolesne są zastrzyki w udo i okolice pępka.  

Zobacz też: Dziecko na zamówienie? Edycja genów zarodka stwarza nowe, potencjalnie niebezpieczne możliwości

Zastrzyki in vitro – skutki uboczne 

Czy zastrzyki terapii in vitro mają skutki uboczne? Niektórzy pacjenci odczuwają lekki obrzęk lub wzdęcie brzucha lub ból pod koniec leczenia, ale objawy te są zwykle łagodne i nie wymagają żadnych dodatkowych działań. Jeśli chodzi o nastrój, niektóre kobiety odczuwają zmiany emocjonalne, takie jak skłonność do płaczu, smutek lub niepokój. Na szczęście sytuacje te po zabiegu nie są dotkliwe.  

Ostatni element terapii, progesteron należy stosować od dnia po pobraniu komórki jajowej do dnia wykonania testu ciążowego. Test ciążowy wykonuje się najczęściej 11 dni po transferze zarodka, jeśli transferowany zarodek był w stadium blastocysty (zarodek w 5. lub 6. dniu rozwoju). Jeśli test ciążowy jest pozytywny, progesteron należy podawać do około 10 tygodnia ciąży. Progesteron można stosować dopochwowo (krążki dopochwowe) lub wstrzykiwać w brzuch. 

Źródło: https://www.ivfbabble.com/

Zobacz też: Litwa: Zautomatyzowany system selekcji zarodków zwiększy szansę na sukces IVF

To białko ma kluczowe znaczenie dla płodności! Czym jest i jak działa albumina?

Albumina
Fot. 123rf

Nowe badanie przeprowadzone na Uniwersytecie Kalifornijskim ujawniło, że ​ albumina (Alb), jedno z najliczniejszych białek w ludzkim organizmie, aktywuje kanał protonowy (hHv1), umożliwiając plemnikom penetrację i zapłodnienie komórki jajowej. Czy powinniśmy zatem suplementować albuminę w procesie leczenia niepłodności?

Zapisz się do newslettera

Badanie zatytułowane „Bezpośrednia aktywacja kanału protonowego przez albuminę prowadzi do kapacytacji ludzkich plemników i przedłużonego uwalniania mediatorów zapalnych przez neutrofile” zostało opublikowane w Nature Communications.

Suplementacja albuminami a in vitro

Albumina (od łac. słowa albus oznaczającego biały) to białko występujące w osoczu krwi, pełniące szereg funkcji w organizmie, m.in. transportową.

Naukowcy zbadali fizjologiczny związek między albuminą (Alb) a ludzkimi kanałami protonowymi (hHv1). Zademonstrowali również mechanizm, dzięki któremu Alb bezpośrednio wiąże się z hHv1, aby aktywować kanał. Te badania wyjaśniają, w jaki sposób plemniki są pobudzane do zapłodnienia.

Odkryliśmy, że interakcja Alb i hHv1 aktywuje plemniki, gdy opuszczają nasienie i wchodzą do żeńskiego układu rozrodczego, ponieważ Alb ma niską zawartość w nasieniu i wysoką w układzie rozrodczym. Teraz rozumiemy, dlaczego suplementacja albuminami wspiera zapłodnienie in vitro. Odkryliśmy również, że ta sama interakcja Alb/hHv1 pozwala białym krwinkom zwanym neutrofilami wytwarzać i wydzielać mediatory zapalne, które zabijają bakterie i zwalczają infekcje. Należy jednak pamiętać, że sama reakcja zapalna może prowadzić do choroby – wyjaśnia dr Ruiming Zhao, główny autor badania z UCI School of Medicine, jego słowa cytuje News Medical.

Zobacz też: 5 sposobów, które jednocześnie wspomagają płodność kobiety i mężczyzny

Kanały protonowe – inne funkcje

Kanały protonowe (hHv1), oprócz kapacytacji plemników i wrodzonych odpowiedzi immunologicznych uwzględnionych w badaniu, biorą udział w wielu innych procesach biologicznych. Niestety, również w tych zagrażających życiu. Kanały odgrywają znaczącą rolę w proliferacji (rozmnażaniu) komórek rakowych, uszkodzeniu tkanek podczas udaru niedokrwiennego i w nadciśnieniowym uszkodzeniu nerek.

Ponieważ albuminy są wszechobecne w organizmie, opisane w artykule wzmocnienie hHv1 przez Alb jest zależne od tkanek i może odgrywać zarówno zbawienną, jak i niekorzystną rolę w fizjologii człowieka.

„To ekscytujące odkrycie, że zwykłe białko ma moc aktywowania kanału protonowego. To odkrycie sugeruje nowe strategie blokowania lub zwiększania płodności oraz wzmacniania lub tłumienia wrodzonej odpowiedzi immunologicznej i stanu zapalnego” – powiedział profesor Steve A.N. Goldstein z Wydziału Pediatrii oraz Fizjologii i Biofizyki UCI.

Źródło: News Medical

Zobacz też: Dziecko na zamówienie? Edycja genów zarodka stwarza nowe, potencjalnie niebezpieczne możliwości 

Alina Windyga-Łapińska

Dziennikarka portalu In Vitro Online. Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Copywriterka medyczna.