Przejdź do treści

In vitro krok po kroku

procedura in vitro - zbliżenie
fot. Fotolia

In vitro czyli inaczej zapłodnienie pozaustrojowe, to metoda, która jednocześnie jest metodą leczenia niepłodności, zarówno u par, jak i u jednego z partnerów. Sprawdź, jak przebiega in vitro krok po kroku.

Zapisz się do newslettera

Zapłodnienie metodą pozaustrojową opiera się na kilku etapach, które trzeba przejść móc cieszyć się ciążą i oczekiwać na poród. In vitro to metoda zapłodnienia w warunkach laboratoryjnych – poza organizmem kobiety łączy się komórkę jajową z plemnikami. Chcesz wiedzieć, co to jest i jak wygląda in vitro krok po kroku? Poniżej znajdziesz opis wszystkich etapów, które składają się na zapłodnienie tą metodą leczenia niepłodności.

Co to jest in vitro? Opis metody in vitro krok po kroku

In vitro to metoda zapłodnienia, które odbywa się poza ciałem kobiety, w warunkach laboratoryjnych. By móc przeprowadzić zabieg zapłodnienia pozaustrojowego, pobiera się od kobiety komórkę jajową, a od mężczyzny nasienie i łączy się je w warunkach laboratoryjnych. Efektem połączenia jest zarodek, który następnie jest umieszczany w macicy, by przez kolejne miesiące mógł się rozwijać w ciele kobiety (tak jak w przypadku naturalnego zapłodnienia). Przed samym zabiegiem umieszczenia zarodków, który nazywa się transferem zarodków, jest kilka kroków, które go poprzedzają.

In vitro krok po kroku wygląda tak:

  1. Pierwsza wizyta w klinice leczenia niepłodności i zlecenie badań
  2. Badania przygotowujące do in vitro
  3. Kwalifikacja do in vitro, jeśli są ku temu wskazania
  4. Zgoda wyrażona przez partnerów
  5. Stymulacja hormonalna kobiety
  6. Pobranie komórek jajowych
  7. Pobranie nasienia partnera
  8. Zapłodnienie komórek
  9. Rozwój zarodków
  10. Transfer zarodków
  11. Oczekiwanie na wynik zabiegu in vitro

Czytaj też: Lepiej transferować mrożony, czy świeży zarodek?

In vitro krok po kroku

Przed zdecydowaniem się na wizytę w klinice leczenia niepłodności, warto wiedzieć, jak krok po kroku in vitro wygląda w szczegółach. Najważniejsze jest, by para wiedziała, jakie badania mogą zostać zlecone przed in vitro, jakie są wskazania do tej metody leczenia niepłodności, a także to, że klinika wykonująca in vitro musi parę zapoznać z informacjami czym i jest in vitro i jak przebiega krok po kroku. Kolejnymi krokami po zapadnięciu decyzji lekarza o zapłodnieniu pozaustrojowym są:

In vitro krok po kroku. Krok 1 – stymulacja hormonalna

Stymulacja hormonalna – to stymulowanie jajników hormonami pod kontrolą lekarską w celu pobudzenia i produkcji większej ilości pęcherzyków, z których wytworzą się komórki jajowe. Robi się to po to, żeby móc pobrać za jednym razem więcej niż jedną komórkę jajową do zapłodnienia w laboratorium (a w normalnym cyklu miesiączkowym, jajniki produkują tylko jedną komórkę),

In vitro krok po kroku. Krok 2 – pobranie komórek jajowych

Pobrani komórek jajowych – dokonuje się tego za pomocą punkcji, czyli nakłucie wszystkich pęcherzyków naraz i pobraniu z nich komórek jajowych. Zabieg przeprowadza się pod kontrolą USG. Zabieg przeprowadza się w krótkim znieczuleniu ogólnym, należy być podczas niego na czczo, a po zabiegu nie powinno się kierować pojazdem,

In vitro krok po kroku. Krok 3 – pobranie nasienia

Pobranie nasienia – odbywa się tuż po punkcji, partner może dostarczyć je z domu, najczęściej jednak pobranie nasienia odbywa się z klinice leczenia niepłodności. Wcześniej należy przez kilka dni powstrzymać się od aktywności seksualnej,

In vitro krok po kroku. Krok 4 – zapłodnienie komórek jajowych

Zapłodnienie komórek – czyli jeden z najważniejszych kroków in vitro. Polega na umieszczeniu komórek i odpowiednio przygotowanego nasienia w inkubatorze, a następnie czeka na samoistne zapłodnienie (IMSI). Inną metodą jest ICSI, czyli wstrzyknięcie plemników do wnętrza komórki jajowej. Takie rozwiązanie stosowane jest w przypadku bardzo złych parametrów nasienia,

In vitro krok po kroku. Krok 5 – rozwój zarodków

Rozwój zarodków – zarodki rozwijają się w specjalnych inkubatorach w laboratorium embriologicznym. Większość polskich klinik leczenia niepłodności dysponuje systemem ciągłej obserwacji zarodków. Dzięki temu embriolog widzi, jak każdy zarodek się rozwija, może obejrzeć poszczególne etapy rozwoju i dostrzec ewentualne nieprawidłowości.

In vitro krok po kroku. Krok 6 – transfer zarodków

Transfer zarodków – kolejny kluczowy krok w in vitro. Gdy zarodek jest gotowe, czyli rozwój przebiegł prawidłowo, zostaje umieszczone w jamie macicy aby się zagnieździł.

Do transferu wykorzystuje się zwykle jeden zarodek (w wyjątkowych przypadkach dwa), jeśli zaś para miała więcej zarodków – zostają one zamrożone, by móc je wykorzystać w przyszłości. Dzięki temu, jeśli procedura in vitro nie powiedzie się, para będzie miała gotowe zarodki, które będzie mogła wykorzystać a kobieta nie będzie musiała przechodzić ponownie przez stymulację hormonalną oraz punkcję.

In vitro krok po kroku. Krok 7 – oczekiwanie na wynik

Po około 12-14 dniach od przeprowadzenia zabiegu in vitro, można już sprawdzić za pomocą poziomu hormonu hCG, czy zapłodnienie in vitro się udało. Jeśli tak, reszta ciąży przebiega tak samo jak ciąża naturalna.

Autor: Agnieszka Mijkołajczak

POLECAMY: In vitro – jak zwiększyć szanse na powodzenie?

Redakcja In Vitro Online

Jedyny poradnikowy portal o in vitro.

In vitro skuteczniejsze niż kiedykolwiek. Ten raport nie pozostawia złudzeń

In vitro skuteczniejsze niż kiedykolwiek
fot. Pixabay

Zabieg zapłodnienia in vitro jest obecnie o 85 proc. skuteczniejszy niż w roku 1991. Liczba przeprowadzonych procedur w samej Wielkiej Brytanii wzrosła w tym czasie aż dziesięciokrotnie.

Zapisz się do newslettera

Dane zostały opublikowane w raporcie „Fertility Trends 2014-2016” przygotowanym  przez Human Fertilization and Embryology Authority (HFEA), czyli brytyjski Urząd do spraw Płodności i Embriologii.

HFEA wspomniał również w swoim raporcie o większym zapotrzebowaniu na nasienie dawcy i komórki jajowe. Odnotowano również większy wskaźnik ciąż uzyskanych w wyniku użycia mrożonych jajeczek, plemników i zarodków.

Zobacz także: Skuteczność in vitro, czyli jak kliniki oszukują swoich pacjentów

In vitro skuteczniejsze niż kiedykolwiek

Zgodnie z analizą najważniejszym czynnikiem decydującym o powodzeniu procedury in vitro jest wiek pacjentki. Średnia żywych urodzeń po transferze zarodka dla kobiet we wszystkich grupach wiekowych wynosi 21 proc. U pacjentek poniżej 35 roku życia wskaźnik ten jest wyższy i wynosi już 29 proc. To najlepszy wynik w historii.

HFEA dodał, że dzięki ścisłej współpracy z klinikami, poczyniono też znaczne postępy w ograniczeniu ryzyka mnogich porodów. Jeszcze do niedawna 28 proc. porodów stanowiły porody wielopłodowe. W 2011 roku lekarzom udało się ograniczyć to zjawisko do 11 proc., osiągając tym samym najniższy wynik w historii.

Źródło: International Federation of Gynecology and Obstetrics

Anna Wencławska

dziennikarka, orientalistka

In vitro podnosi ryzyko wystąpienia nadciśnienia aż sześciokrotnie

In vitro podnosi ryzyko wystąpienia nadciśnienia
fot. Fotolia

Dzieci, które zostały spłodzone dzięki technikom wspomaganego rozrodu, w tym in vitro, są bardziej zagrożone nadciśnieniem tętniczym – donoszą naukowcy ze Szpitala Uniwersyteckiego w Bernie.  

Zapisz się do newslettera

Techniki wspomaganego rozrodu (ang. assisted reproductive technology, ART) to grupa różnorodnych metod mających na celu uzyskanie ciąży z pominięciem jednego lub kilku etapów naturalnego poczęcia.

Zobacz także: Jak wygląda zapłodnienie techniką ICSI? Wyjaśnia embriolog

Postęp nauki i 8 milionów nowych żyć

Z ART korzystają pary, u których niepłodność występuje zarówno po męskiej, jak i żeńskiej stronie. Techniki wspomaganego rozrodu stosuje się w przypadku chorób zakaźnych i genetycznych lub gdy inne metody leczenia nie przyniosły rezultatu. Do metod wspomaganego rozrodu zalicza się inseminację wewnątrzmaciczną (IUI), zapłodnienie in vitro (IVF), mikromanipulację (ICSI) i inne.

Główne zagrożenia związane z ART to zwiększona częstotliwość chorób genetycznych, niska waga urodzeniowa i wcześniactwo. W ostatnim czasie szwajcarscy naukowcy ze Szpitala Uniwersyteckiego w Bernie w Szwajcarii odkryli, że zapłodnienie in vitro podnosi u dzieci ryzyko wystąpienia nadciśnienia tętniczego.

Szacuje się, że dzięki in vitro na świat przyszło już 8 mln ludzi.

Zobacz także: Czy in vitro ma wpływ na zdrowie dziecka? Naukowcy nie mają już wątpliwości

In vitro podnosi ryzyko wystąpienia nadciśnienia

W testach Szwajcarów wzięło udział 97 zdrowych nastolatków. Podzielono ich na dwie grupy: w pierwszej znalazło się 54 dzieci, które przyszły na świat dzięki in vitro, a w drugiej grupie było 43 nastolatków, które zostały spłodzone naturalnie.

Naukowcy zbadali u dzieci ryzyko wystąpienia nadciśnienia tętniczego. Okazało się, że w przypadku dzieci z in vitro ryzyko było aż sześciokrotnie wyższe niż u pozostałych nastolatków! Dodatkowo okazało się, że badani z pierwszej grupy mieli o 25 proc. węższą tętnicę ramienną oraz grubsze ściany tętnic niż ich rówieśnicy. U 16- i 17-latków poziom ciśnienia skurczowego i rozkurczowego był też wyższy.

Co istotniejsze, u ośmiu osób z grupy poczętych w wyniku zapłodnienia pozaustrojowego już rozwinęło się nadciśnienie. Dla porównania, na chorobę nadciśnieniową cierpiał tylko jeden nastolatek z grupy kontrolnej.

Zobacz także: Jakie choroby może przekazać potomstwu dawca nasienia?

Wrażliwe embriony

Warto nadmienić, że naukowcy badali dzieci pięć lat wcześniej i wtedy nie zaobserwowali żadnych różnic ciśnienia krwi pomiędzy grupą dzieci z in vitro a grupą kontrolną.

Eksperci zaznaczają, że w swojej pracy wzięli pod uwagę stan zdrowia matek w czasie ciąży i są przekonani, że „zmiany układu sercowo-naczyniowego są związane z samą procedurą in vitro”.

Naukowcy wyjaśniają, że przyczyną podwyższonego ryzyka zachorowania na nadciśnienie u dzieci po in vitro może być ingerencja w embriony we wczesnym stadium rozwoju, czyli w czasie, w którym są szczególnie narażone na zewnętrze zakłócenia.

Badania autorstwa dr Emrush Rexhaj i jej zespołu ukazały się na łamach magazynu „Journal of the American College of Cardiology”.

Źródło:  Daily Mail, Chcemy Być Rodzicami, Twoje Zdrowie

Anna Wencławska

dziennikarka, orientalistka

Nowa metoda selekcji plemników do in vitro. Większa szansa na ciążę?

Nowa metoda selekcji plemników do in vitro
fot. Fotolia

Naukowcy opracowali nową metodę selekcjonowania najsilniejszych plemników w procedurze in vitro. To odkrycie może przyczynić się do zwiększenia skuteczności zabiegu zapłodnienia pozaustrojowego.

Zapisz się do newslettera

Zarówno w przypadku naturalnego zapłodnienia, jak i podczas procedury in vitro, niezbędne są silne i zdrowe plemniki. Dobrej jakości gamety męskie dają większe szanse na zapłodnienie, a w dalszej perspektywie również na implantację i dojrzewanie zarodka.

Do tej pory nie wynaleziono szybkiej metody sortowania najsilniejszych plemników do in vitro. Dzięki systemowi opracowanemu na Uniwersytecie Cornella w Nowym Jorku, lekarze są teraz w stanie wybrać najlepszej jakości plemniki.

Zobacz także: In vitro skuteczniejsze niż kiedykolwiek. Ten raport nie pozostawia złudzeń

In vitro nadzieją dla milionów niepłodnych par

In vitro to powszechna i coraz bardziej skuteczna metoda wspomaganego rozrodu. To opcja rekomendowana dla par, które mają problem z naturalnym poczęciem dziecka. Szacuje się, że dzięki in vitro na świat przyszło już osiem milionów ludzi.

15 lat temu zaledwie 20 proc. zabiegów IVF kończyło się żywym urodzeniem. Obecnie jest to ok. 30 proc., a w przypadku młodych kobiet odsetek ten jest jeszcze wyższy.

Chociaż szanse na powodzenie zabiegu różnią się w zależności od stanu zdrowia i wieku pacjentki, kluczową rolę w całym procesie odgrywa również jakość nasienia.

Istnieje wiele metod in vitro. Jedną nich jest ICSI. Polega na wprowadzeniu pojedynczego plemnika do cytoplazmy komórki jajowej. W innych technikach nasienie z wieloma plemnikami umieszcza się w specjalnej pożywce, w której znajduje się komórka jajowa. Bez względu na obraną technikę, siła i witalność plemnika są kluczowe dla powodzenia całej procedury.

Zobacz także: Jak wygląda proces wyboru plemnika do in vitro?

Nowa metoda selekcji plemników do in vitro

Wybór najlepszej jakości gamet męskich do in vitro jest możliwy, ale czasochłonny. Embriolodzy muszą najpierw oszacować, a następnie wybrać i oddzielić najlepsze z nich. To żmudne zadanie, które trwa wiele godzin.

Być może już wkrótce dotychczasowy sposób selekcji plemników stanie się przeżytkiem. Naukowcy z nowojorskiego Uniwersytetu Cornella opracowali bowiem metodę, dzięki której są w stanie wyizolować plemniki zaledwie w kilka minut! Co ważniejsze, gamety same podzielą się na kilka grup. Jak to możliwe?

Istotną cechą zdrowych plemników jest ich zdolność do pływania pod prąd. Amerykańscy naukowcy stworzyli układ mikroprzepływowy, który działa jak lep na plemniki. W maleńkim urządzeniu na kształt podkowy naukowcy umieścili specjalną ściankę.

Silne plemniki płynąc pod prąd były w stanie dotrzeć do ścianki, natomiast słabsze zostawały w tyle. Najwyższej jakości plemniki wpadały następnie do podkowy, skąd nie mogły się już wydostać. Tym sposobem naukowcy w krótkim czasie uzyskali najlepsze z możliwych gamet.

Tylko najsilniejsze gamety są w stanie wpłynąć do „pułapki na plemniki”, która kształtem przypomina podkowę // fot. Daily Mail

– Ta metoda zajmuje pięć minut, zamiast kilku godzin – mówi koordynator badań dr Alireza Abbaspourrad. Ekspert dodaje, że nowoczesna technika jest „bezprecedensowa” w swojej skuteczności, a jej „łagodny charakter sprzyja segregacji plemników”.

Czy to odkrycie pozwoli na przyspieszenie procedury in vitro i zwiększenie jej efektywności? Na to pytanie będzie można odpowiedzieć po wykonaniu dodatkowych badań. Być może już wkrótce metoda ta stanie się nowym standardem w leczeniu niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego.

Źródło: Daily Mail

Anna Wencławska

dziennikarka, orientalistka

Punkcja jajników: na czym polega i jak się do niej przygotować?

punkcja jajników
fot. Fotolia

Punkcja jajników to drugi etap procedury in vitro. Na czym polega i jak wygląda?

Zapisz się do newslettera

Punkcja jajników to zabieg, który odbywa się przy znieczuleniu ogólnym, pod opieką anestezjologa. Trwa krótko, ok. 10-20 minut.

Punkcja polega na nakłuciu jajników pod kontrolą USG i pobraniu płynu pęcherzykowego wraz z komórkami jajowymi. Są one później przenoszone do laboratorium embriologicznego, gdzie zostają opisane i umieszczane w specjalnej pożywce w inkubatorze.

Zobacz także: Jak wygląda przygotowanie do in vitro? Wyjaśnia lekarz [WIDEO]

Punkcja jajników – przygotowanie

Punkcję jajników poprzedza kilkunastodniowa stymulacja jajników. Kiedy pęcherzyki osiągają rozmiar 15-20 mm, będą gotowe do osiągnięcia dojrzałości. W tym celu pacjentce podaje się gonadotropinę kosmówkową (hCG) lub analogi GnRh. Niezależnie, który preparat zostanie przepisany, trzeba go podać na 36 godz. przed zaplanowaną punkcją.

Zaleca się, aby na sześć godzin przed zabiegiem pacjentka nie przyjmowała żadnych płynów i pokarmu. Nie należy również palić tytoniu oraz żuć gumy. Przed wejściem na salę pacjenta musi również zdjąć biżuterię i usunąć lakier z paznokci. Pęcherz moczowy powinien być opróżniony.

W klinice należy się pojawić godzinę przed zabiegiem.

W czasie przygotowania do punkcji partner pacjentki proszony jest o oddanie nasienia. Należy pamiętać o zachowaniu 3-5 dniowej abstynencji seksualnej.

Zobacz także: Badania przed in vitro. Zobacz, które koniecznie musisz wykonać

Punkcja jajników – niezbędne badania

Aby przystąpić do zabiegu punkcji jajników, niezbędne są badania wstępne, nie starsze niż sprzed sześciu miesięcy:

Badania konieczne do wykonania procedury:

  • APTT
  • PT
  • Sód
  • Potas
  • Morfologia
  • Grupa krwi
  • Glukoza
  • Prolaktyna
  • Chlamydia Trachomatis
  • PCR (wymaz z kanału szyjki macicy)
  • Anty-HIV 1,2
  • HBs Antygen
  • Anty-HBc
  • Anty-HCV
  • VDRL (WR)
  • Cytomegalia IgG,IgM
  • Różyczka IgG, IgM
  • Toxoplazmoza IgG, IgM
  • Badanie czystości pochwy

W niektórych przypadkach zalecane jest również wykonanie dodatkowych badań:

  • Kariotyp
  • USG piersi
  • Wymaz ureaplazma z kanału szyjki macicy
  • Posiew ogólny z kanału szyjki macicy

Zobacz także: Badanie testosteronu: na czym polega i jakie są jego normy?

Badania dla mężczyzn

W przypadku mężczyzn badania wstępne obejmują rozszerzone badania nasienia. Badania konieczne do wykonania procedury to:

  • Grupa krwi
  • Anty HIV-1,2
  • HBs AG
  • Anty-HBc
  • Anty-HCV
  • VDRL (WR)
  • Cytomegalia IgG, IgM

Badania dodatkowe, zlecane w niektórych przypadkach to:

  • Kariotyp
  • Chlamydia Trachomatis PCR
  • Inhibina B
  • Estradiol
  • LH
  • Testosteron
  • FSH
  • FT3
  • FT4
  • MSOME
  • Test SCD
  • Test HBA
  • CFTR

Zobacz także: Mezoterapia jajników: na czym polega?

Punkcja jajników – po zabiegu

24 godziny po znieczuleniu pacjentka powinna pozostać pod stałą opieką osoby dorosłej. Po ok. godzinie od zabiegu pacjentka odzyskuje sprawność, a po 2-3 godzinach opuszcza klinikę. Należy wtedy zjeść niewielki posiłek i uzupełnić płyny. Należy pamiętać, że tuż po punkcji jajników nie powinno się prowadzić pojazdów.

W przypadku wystąpienia silnego bólu brzucha, bólów w okolicach obojczyków, gorączki powyżej 38 stopni, omdlenia i krwawienia z dróg rodnych, o dolegliwościach należy poinformować personel medyczny kliniki lub zgłosić się do najbliższego lekarza.

Źródło: InviMed, Chcemy Być Rodzicami, Specjalistyczne Centrum Medyczne Ovum

Anna Wencławska

dziennikarka, orientalistka