Przejdź do treści

Jak wygląda badanie nasienia?

Niemal u połowy par bezskutecznie starających się o dziecko problem z płodnością dotyczy mężczyzn. Dlatego też diagnostyka niepłodności męskiej powinna być stawiania równi z diagnostyką kobiet. W przypadku panów pierwszym krokiem jest badanie nasienia, które może dać odpowiedzi na wiele pytań i skrócić czas oczekiwania na ciążę. 

Zapisz się do newslettera

Niepłodność to już problem co piątej pary. Z analiz naukowców wynika, że w 40-50 proc. przypadków problemy z płodnością występują po stornie mężczyzn. Wśród najczęstszych przyczyn męskiej niepłodności wymienia się nieprawidłową dietę, niewłaściwy tryb życia, choroby jąder, zaburzenia rozwoju plemników i inne.

Badanie nasienia jest jednym z podstawowych badań profilaktyki męskiej niepłodności. Na czym polega i jak się do niego przygotować?

Zobacz też: Pierwsza wizyta u androloga – czego możesz się spodziewać?

Jak wygląda badanie nasienia?

Badanie nasienia to podstawowe badanie andrologiczne, które jest wstępem do dalszej diagnostyki. Na jego podstawie ocenia się jakość, liczebność i aktywność plemników. Badanie nasienia powinno być jednym z pierwszych badań zleconych parze, która przez rok bezskutecznie stara się o dziecko.

Badanie polega na oddaniu próbki nasienia. Zaleca się, aby na trzy dni do pięciu przed badaniem nie pić alkoholu i zachować abstynencję seksualną. Krótszy czas abstynencji może wiązać się z obniżeniem koncentracji plemników i zafałszowaniem wyniku. Z kolei zbyt długo magazynowane plemniki tracą na jakości.

Pamiętaj: proces dojrzewania plemników trwa ok. 75 dni. Zatem zmiana diety i stylu życia na kilka dni przed badaniem na niewiele się zda.

Nasienie można oddać w domu, jednak należy pamiętać, że musi zostać dostarczone do kliniki w ciągu 20 minut. Ważne, aby transportować je w temperaturze 25-37 stopni Celsjusza.

Najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest oddanie materiału w klinice. Nasienie oddaje się drogą masturbacji do sterylnego pojemnika w specjalnym pokoju zamykanym na klucz.W tym czasie mężczyźnie może towarzyszyć partnerka. Para może skorzystać ze specjalnych prezerwatyw, a nasienie można oddać trakcie stosunku – do prezerwatywy.

Nasienie trafia następnie do laboratorium, gdzie jest analizowane pod kątem objętości, lepkości, barwy i konsystencji (analiza makroskopowa). Następnie oceniana jest również koncentracja i ruchliwość plemników (analiza mikroskopowa). Materiał jest analizowany przez program komputerowy i embriologa.

Zobaczteż: Czy plemnikom grozi wyginięcie? Co możemy zrobić dla jakości nasienia

Kiedy skonsultować wynik?

Konsultacji z lekarzem wymaga każdy wynik, który nie spełnia norm WHO:

  • Objętość ejakulatu ≥ 1,5 ml
  • Całkowita liczba plemników w ejakulacie ≥ 39 mln
  • Koncentracja plemników (liczba plemników w 1 ml nasienia) ≥ 15 mln
  • Ogólny odsetek ruchliwych plemników (ruch postępowy i niepostępowy) ≥ 40%
  • Odsetek plemników o ruchu postępowym ≥ 32%
  • Żywotność plemników (odsetek plemników żywych) ≥ 58%
  • pH ≥ 7,2
  • Morfologia plemników (odsetek plemników o całkowicie prawidłowej budowie) ≥ 4% ≥ – większe lub równe

Jeżeli para stara się o dziecko, każdy wynik badania nasienia należy skonsultować z andrologiem.

Pamiętaj o profilaktyce nowotworów męskich! TUTAJ przeczytasz o akcji Movember.

Anna Wencławska

Redaktorka serwisu internetowego In vitro online. Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, pasjonatka obcych kultur i języków orientalnych.

Czym jest PGS – preimplantacyjne genetyczne badanie przesiewowe zarodków?

PGS

Preimplantacyjne genetyczne badanie przesiewowe zarodków (PGS – preimplantation genetic screening) to technika pozwalająca na dokładny odczyt całego genomu zarodka w kierunku sprawdzenia ewentualnych nieprawidłowości strukturalnych, jak i liczbowych kariotypu. Zarodki badane są przed podaniem ich do macicy.

Zapisz się do newslettera

Co wykrywa badanie PGS?

Większość komórek w ludzkim organizmie składa się z 46 chromosomów – dwóch par po 23. Pierwsza z nich dziedziczona jest od matki, druga natomiast od ojca. Aneuploidia to rodzaj mutacji polegającej na wystąpieniu w komórkach nieprawidłowej liczby chromosomów – nadmiar lub brak któregoś z nich.

Wspomniane anomalie chromosomalne są najczęstszą przyczyną braku implantacji zarodka lub poronienia. W przypadku, gdy nie dojdzie do utraty ciąży, mogą zaś doprowadzić do urodzenia dziecka z wadami genetycznymi.

Do chorób genetycznych spowodowanych aneuploidią zaliczymy m.in.:

  • zespół Downa,
  • zespół Edwardsa,
  • zespół Patau,
  • zespół Turnera,
  • zespół Jacobsa,
  • zespół Kinefeltera.

Preimplantacyjne genetyczne badanie przesiewowe zarodków wykrywa zmiany strukturalne oraz ilościowe chromosomów. Zastosowanie metody in vitro nie zwiększa ryzyka wystąpienia nieprawidłowości – tak dowodzą przeprowadzone badania.

Przebieg badania PGS

1. Biopsja blastomerów w trakcie procedury in vitro

W 5. dniu rozwoju (etap blastocysty), embriolog pobiera jeden z blastomerów zarodka, a następnie zabezpiecza uzyskany materiał.

2. Badanie genetyczne

Wyizolowany z komórek materiał genetyczny poddawany jest analizie z wykorzystaniem techniki Sekwencjonowania Nowej Generacji (NGS – Next Generation Sequencing). Zamrożone zarodki bezpiecznie przechowywane są aż do momentu otrzymania wyników.

3. Ocena otrzymanych wyników

Po otrzymaniu wyników lekarz wraz z embriologiem podejmują decyzję, które zarodki są poprawne. To właśnie one zostają wykorzystane do embriotransferu.

Kiedy wykonuje się badanie PGS?

Preimplantacyjne genetyczne badanie przesiewowe zarodków zalecane jest w przypadku:

  • poronień nawracających,
  • gdy kobieta ukończyła 35 lat,
  • słabego wyniku badania nasienia,
  • gdy u jednego lub obydwojga partnerów wykryto nieprawidłowy kariotyp,
  • gdy para posiada dziecko obciążone chorobą genetyczną.

W przypadku, gdy rodzice są nosicielami nieprawidłowości genetycznej, ich szansa na posiadanie zdrowego potomstwa jest ograniczona. Diagnostyka preimplantacyjna umożliwia podanie podczas embriotransferu zarodków nieobciążonych mutacją, przy czym należy pamiętać, że czułość postawionej dzięki wynikom badań diagnozy nigdy nie jest stuprocentowa.

Źródła: repromed.com.auinvimed.pl