Przejdź do treści

Kriokonserwacja zarodków – czym jest i kiedy się ją przeprowadza?

Kriokonserwacja zarodków - czym jest i kiedy się ją przeprowadza?
fot.Pixabay

Zarodki, które rokują, ale nie są wykorzystywane bezpośrednio po wyhodowaniu, poddawane są zamrożeniu w temperaturze ciekłego azotu – kriokonserwacji. W takiej postaci mogą być przechowywane w bio banku i wykorzystystane w poźniejszym czasie.

Zapisz się do newslettera

Co to jest kriokonserwacja?

Kriokonserwacja to technika, która umożliwia przechowywanie specjalnie przygotowanych komórek jajowych, plemników lub embrionów w temperaturze ciekłego azotu (-196°C).

Stosuje się kilka technik kriokonserwacji. Najczęściej stosowane w klinikach leczenia niepłodności metody to: slowfreezing, czyli powolne, kontrolowane mrożenie komórek lub zarodków, witryfikacja, czyli błyskawiczne chłodzenie komórek przy użyciu wysokiej koncentracji krioprotektorów (związków chemicznych, które chronią materiał biologiczny, np. metanol, glicerol, glikol etylenowy), aż do uzyskania struktury podobnej pod względem budowy do szkła.  

W procesie mrożenia komórek i zarodków unika się powstawania kryształków lodu wewnątrz komórek. Kryształki lodu mogą uszkodzić struktury wewnątrzkomórkowe i uniemożliwić dalszy rozwój zarodka. Przed powstawaniem kryształków chronią krioprotektory.

Zobacz też: Innowacyjny test wyznaczy optymalny moment transferu zarodka i zwiększy skuteczność in vitro

Kiedy preprowadza się kriokonserwację?

  • Gdy udaje się pobrać więcej zdrowych komórek jajowych, niż wymaga tego procedura zapłodnienia pozaustrojowego.
  • Gdy udaje się uzyskać więcej zarodków, niż jest potrzebne na bieżącym etapie leczenia. Zarodki i komórki mogą być wykorzystane w kolejnym transferze, jeśli pierwszy nie zakończy się powodzeniem. W takiej sytuacji para nie musi przechodzić wszystkich etapów stymulacji i punkcji w kolejnej próbie zapłodnienia in vitro. Mogą one też być wykorzystane w trakcie starań o kolejne dziecko lub przekazane do adopcji.
  • W przypadku konieczności przełożenia terminu transferu, na przykład w związku z gorszym stanem zdrowia pacjentki (stan zapalny, przeziębienie).
  • W przypadku hiperstymulacji
  • W celu zabezpieczenia płodności, jeśli istnieje możliwość, że jedno z partnerów ją utraci, na przykład w skutek koniecznych zabiegów medycznych.

Zobacz też: IVM, czyli pozaustrojowe dojrzewanie komórek jajowych

Po jakim czasie można wykorzystać zarodki poddane kriokonserwacji?

Znane są przypadki, kiedy zarodek rozmraża się i transferuje do macicy nawet po kilku-kilkunastu latach od jego wyhodowania.

 

Redakcja In Vitro Online

Jedyny poradnikowy portal o in vitro.

Witryfikacja, co to takiego?

witryfikacja
W wyniku witryfikacji zamrożone oocyty osiągają doskonałe wskaźniki przeżycia – fot. Canva

Witryfikacja, czyli inaczej zeszkliwienie, to obecnie najskuteczniejszy proces zamrażania gamet oraz zarodków na długi czas w ciekłym azocie. Metoda ta różni się od klasycznego mrożenia krótszym czasem schładzania w obecności krioproterktorów oraz braku wytrącania się kryształków lodu. Zapobiega to uszkodzeniu zamrożonych komórek.

Zapisz się do newslettera

Dla kogo przeznaczona jest witryfikacja?

Witryfikacja skierowana szczególnie dla pacjentek onkologicznych, które poddają się chemioterapii, radioterapii bądź radykalnemu usunięciu gonad. Dzięki temu przed rozpoczęciem leczenia kobiety mogą przechować swoje komórki jajowe, które uległyby uszkodzeniu podczas terapii onkologicznej. Po zakończonej sukcesem onkoterapii jest to realna szansa na posiadanie własnego potomstwa.

Witryfikację stosują również kobiety, które w danym momencie nie chcą mieć dzieci ze względów osobistych bądź zawodowych i chcą przesunąć w czasie decyzję o macierzyństwie. Jest to także bardzo dobre rozwiązanie dla kobiet, które słabo reagują na stymulację hormonalną.

Kriokonserwacja oocytów to obiecująca opcja zachowania funkcji rozrodczej u kobiet i dziewcząt zagrożonych w przyszłości niewydolnością jajników. Przechowywanie oocytów może również omijać problemy etyczne i prawne napotykane w kriokonserwacji zarodków.

Zobacz też: Leczenie niepłodności u pacjentek onkologicznych – skuteczność stymulacji hormonalnej

Jak wygląda proces witryfikacji?

Zamrażanie komórek tą metodą wymaga około 2 tygodni stymulacji jajników, która musi zaczynać się od początku miesiączki.

W prospektywnym, randomizowanym badaniu przeprowadzonym z młodymi dawczyniami oocytów uzyskano 97% przeżywalności oocytów dzięki zastosowaniu tej technologii. W wyniku witryfikacji zamrożone oocyty osiągają doskonałe wskaźniki przeżycia i uzyskują porównywalne parametry jak świeże oocyty. Nie ma szkodliwych skutków podczas późniejszego rozwoju lub implantacji.

Wraz z ulepszeniem techniki wzrasta zastosowanie witryfikacji do kriokonserwacji ludzkiego oocytu. Na koniec warto zauważyć, że wiek pacjentek również powinien być uwzględniony, aby była zachowana odpowiednia liczba oocytów niezbędnych do osiągnięcia pewnego sukcesu.

Autorka: Maria Kaczmarczyk

Redakcja In Vitro Online

Jedyny poradnikowy portal o in vitro.