Przejdź do treści

Monitoring zarodków Primo Vision

Monitoring zarodków Primo Vision
System mikroskopów-kamer Primo Vision pozwala na ciągłą obserwację embrionów – fot. Fotolia

Obniża odsetek poronień, zwiększa prawdopodobieństwo powodzenia procedury in vitro i wyklucza pewne nieprawidłowości w rozwoju zarodkowym. Jakie jeszcze korzyści niesie monitoring zarodków Primo Vision?

Zapisz się do newslettera

W trakcie procedury zapłodnienia pozaustrojowego niektóre kliniki oferują swoim pacjentom system monitorowania zarodków Primo Vision.

Jest to nowoczesna metoda umożliwiająca stałą obserwację całego procesu rozwoju zarodków. Jego zaletą jest bardzo wysoka dokładność.

Zobacz też: Diagnostyka preimplantacyjna. Kiedy się ją przeprowadza i czemu służy?

Monitoring zarodków Primo Vision

W „klasycznej” hodowli, komórki jajowe są po zapłodnieniu umieszczane w specjalnym inkubatorze. W kolejnych dniach przebieg zapłodnienia, a następnie rozwój zarodków są oceniane raz dziennie pod mikroskopem.

System mikroskopów-kamer Primo Vision pozwala na ciągłą obserwację embrionów, bez konieczności ich wyjmowania z inkubatora. Kamera wykonuje zdjęcia co 5 minut, przesyłając obraz na monitor komputera, dzięki czemu embriolog może obserwować tworzenie przedjądrzy i kolejnych podziałów blastocysty.

Na podstawie tej obserwacji ekspert jest w stanie określić czas pierwszego i następnych podziałów komórkowych. Co ważniejsze, zarodki wyjmowane są z inkubatora dopiero w dniu transferu.

Zobacz też: Zamrożone zarodki – co się z nimi dzieje?

Jakie korzyści niesie hodowla zarodków w systemie Primo Vision?

Dzięki nowoczesnej technologii zarodki mają zapewnione stałe warunki hodowlane, takie jak temperatura czy odpowiednie stężenie gazów. Embriony są niezwykle wrażliwe, zatem nawet niewielka zmiana temperatury może negatywnie wpłynąć na ich rozwój.

Niezwykle precyzyjny system pozwala na zarejestrowanie wszystkich zmian morfologicznych i podziałów komórkowych, wykluczenie pewnych nieprawidłowości w rozwoju embrionu i w efekcie wybranie najlepszego zarodka do transferu. W szerszej perspektywie oznacza to większe szanse na powodzenie in vitro, zwłaszcza po podaniu jednego zarodka.

Źródło: Macierzyństwo, Medical Technologies, Biotechnologia

Anna Wencławska

Koordynatorka treści internetowych. Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, pasjonatka obcych kultur i języków orientalnych.

Kriokonserwacja zarodków – czym jest i kiedy się ją przeprowadza?

Kriokonserwacja zarodków - czym jest i kiedy się ją przeprowadza?
fot.Pixabay

Zarodki, które rokują, ale nie są wykorzystywane bezpośrednio po wyhodowaniu, poddawane są zamrożeniu w temperaturze ciekłego azotu – kriokonserwacji. W takiej postaci mogą być przechowywane w bio banku i wykorzystystane w poźniejszym czasie.

Zapisz się do newslettera

Co to jest kriokonserwacja?

Kriokonserwacja to technika, która umożliwia przechowywanie specjalnie przygotowanych komórek jajowych, plemników lub embrionów w temperaturze ciekłego azotu (-196°C).

Stosuje się kilka technik kriokonserwacji. Najczęściej stosowane w klinikach leczenia niepłodności metody to: slowfreezing, czyli powolne, kontrolowane mrożenie komórek lub zarodków, witryfikacja, czyli błyskawiczne chłodzenie komórek przy użyciu wysokiej koncentracji krioprotektorów (związków chemicznych, które chronią materiał biologiczny, np. metanol, glicerol, glikol etylenowy), aż do uzyskania struktury podobnej pod względem budowy do szkła.  

W procesie mrożenia komórek i zarodków unika się powstawania kryształków lodu wewnątrz komórek. Kryształki lodu mogą uszkodzić struktury wewnątrzkomórkowe i uniemożliwić dalszy rozwój zarodka. Przed powstawaniem kryształków chronią krioprotektory.

Zobacz też: Innowacyjny test wyznaczy optymalny moment transferu zarodka i zwiększy skuteczność in vitro

Kiedy preprowadza się kriokonserwację?

  • Gdy udaje się pobrać więcej zdrowych komórek jajowych, niż wymaga tego procedura zapłodnienia pozaustrojowego.
  • Gdy udaje się uzyskać więcej zarodków, niż jest potrzebne na bieżącym etapie leczenia. Zarodki i komórki mogą być wykorzystane w kolejnym transferze, jeśli pierwszy nie zakończy się powodzeniem. W takiej sytuacji para nie musi przechodzić wszystkich etapów stymulacji i punkcji w kolejnej próbie zapłodnienia in vitro. Mogą one też być wykorzystane w trakcie starań o kolejne dziecko lub przekazane do adopcji.
  • W przypadku konieczności przełożenia terminu transferu, na przykład w związku z gorszym stanem zdrowia pacjentki (stan zapalny, przeziębienie).
  • W przypadku hiperstymulacji
  • W celu zabezpieczenia płodności, jeśli istnieje możliwość, że jedno z partnerów ją utraci, na przykład w skutek koniecznych zabiegów medycznych.

Zobacz też: IVM, czyli pozaustrojowe dojrzewanie komórek jajowych

Po jakim czasie można wykorzystać zarodki poddane kriokonserwacji?

Znane są przypadki, kiedy zarodek rozmraża się i transferuje do macicy nawet po kilku-kilkunastu latach od jego wyhodowania.

 

Redakcja In Vitro Online

Jedyny poradnikowy portal o in vitro.