Przejdź do treści

Nieudane in vitro – co dalej?

Nieudane in vitro - co dalej?
fot. Fotolia

Choć zapłodnienie metodą in vitro odznacza się wysoką skutecznością, na każdym etapie leczenia mogą pojawić się nieprzewidziane komplikacje. Co zrobić, gdy zabieg zakończył się niepowodzeniem?

Zapisz się do newslettera

Nieudane in vitro to z pewnością duże rozczarowanie i trudne doświadczenie dla pary, jednak może dostarczyć wielu cennych informacji.

Za niepowodzeniem zabiegu mogą stać zarówno przyczyny medyczne, jak i embriologiczne. Każdy przypadek analizuje lekarz prowadzący oraz zespół embriologów. Dzięki dokładnej analizie eksperci mogą dobrać alternatywną metodę leczenia i zwiększyć szanse na urodzenie dziecka.

Zobacz także: Nieudane in vitro – jakie mogą być przyczyny?

Nieudane in vitro – co dalej?

  • Nieprawidłowa odpowiedź na stymulację hormonalną jajników to jedna z najczęstszych przyczyn nieudanego in vitro. W takim przypadku szanse na zajście w ciążę może zwiększyć modyfikacja sposobu prowadzenia stymulacji pod kątem indywidualnych potrzeb pacjentki, zastosowanie dodatkowej terapii farmakologicznej i diagnostyka genetyczna w kierunku polimorfizmu odpowiednich genów mogących mieć wpływ na terapię.
  • Niska jakość komórek jajowych to kolejny częsty powód niepowodzeń procedur in vitro. Oznacza gorsze rokowania w zakresie uzyskania zapłodnień i prawidłowego rozwoju zarodka. W przypadku niedoborów możliwym rozwiązaniem jest wprowadzenie spersonalizowanej diety suplementacyjnej w oparciu o wyniki badań. Przy zwiększonym ryzyku genetycznym – konsultacje specjalistyczne, badania pary, diagnostyka przedimplantacyjna PGS/PGD lub program in vitro z komórkami jajowymi od dawczyni.
  • Bywa, że choć komórki jajowe wyglądają prawidłowo, nie dochodzi do zapłodnienia. Możliwą ścieżką postępowania jest wówczas aktywacja komórek jajowych z użyciem jonoforów wapnia. Metoda ta może zwiększyć odsetek zapłodnień nawet o ok. 40 proc.! Jest również bezpieczna dla dalszego rozwoju zarodka. Warto wykonać również pogłębioną diagnostykę czynnika męskiego i rozważyć techniki wspomagające wybór odpowiedniego plemnika (IMSI-MSOME, FAMSI).

Zobacz także: Diagnostyka preimplantacyjna. Kiedy się ją przeprowadza i czemu służy?

Zaburzenia rozwoju zarodka i czynnik męski

  • Częstą przyczyną nieudanego in vitro jest zatrzymanie lub poważne zaburzenia rozwoju zarodka. Przy tego typu problemach należy wykonać badania genetyczne pary i odbyć konsultację genetyczną oraz diagnostykę przedimplantacyjną PGS/PGD.
  • W wielu przypadkach powodem niepowodzeń procedury zapłodnienia pozaustrojowego są zaburzenia implantacji, które mogą wynikać z nieprawidłowego rozwoju zarodków lub zaburzeń po stronie endometrium lub macicy. W przypadku czynników genetycznych zalecana jest diagnostyka przedimplantacyjna. Jeżeli za nieudanym in vitro stoją zaburzenia funkcji endometrium, należy wdrożyć odpowiednią farmakoterapię lub rozważyć małoinwazyjne zabiegi chirurgiczne w przypadku zmian w macicy. Dodatkowo warto wykonać badanie fragmentacji DNA plemnika i badania immunologiczne.
  • Nawracające poronienia i utraty ciąż to najczęstszy problem par podchodzących do in vitro. Przyczyn może być wiele – od endokrynologicznych, przez genetyczne, immunologiczne aż do anatomicznych. Możliwe rozwiązanie to, w zależności od źródła problemu, zastosowanie leków i suplementów oraz zabiegi i badania genetyczne zarodków (diagnostyka PGS/PGD).
  • Jeżeli chodzi o czynnik męski, głównym powodem niepowodzenia procedury jest obniżona jakość nasienia. Wskazana jest wówczas konsultacja andrologiczna i badania: fragmentacja DNA plemnika, morfologia plemników MSOME, test hyposmotyczny H0S, rozszerzone badania nasienia SOME+HOS i test wiązania plemników z hialuronioanem.

Logo Kliniki Invicta

Źródło: Klinika Leczenia Niepłodności Invicta

Anna Wencławska

Redaktorka serwisu internetowego In vitro online. Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, pasjonatka obcych kultur i języków orientalnych.

Czy in vitro wpływa na powstanie zaburzeń czynności poznawczych?

Techniki wspomaganego rozwoju, w tym procedura in vitro, dla wielu par są jedyną szansą na zajście w ciążę. Niektórzy decyzję podejmują niemalże natychmiast, bez chwili zastanowienia, a inni biją się z myślami przez dłuższy czas. Pojawia się wiele pytań i wątpliwości. Ci bardziej wnikliwi analizują: czy in vitro ma wpływ na powstanie zaburzeń czynności poznawczych?

Zapisz się do newslettera

Czym są czynności poznawcze?

Czynności poznawcze to wszystkie umiejętności, dzięki którym poznajemy otoczenie i komunikujemy się z nim. Do głównych czynności poznawczych możemy zaliczyć: myślenie, pamięć, uwagę.

Funkcje te mogą ulec zaburzeniom na skutek wielu różnych wydarzeń np. urazów głowy, problemów psychiatrycznych czy schorzeń neurologicznych.

Zaburzenia uwagi, problemy z koncentracją, zmniejszony iloraz inteligencji – problemy te mogą być związane niemalże ze wszystkimi codziennymi sytuacjami, zarówno w sferze rodzinnej jak i zawodowej.  Jednak czy in vitro także ma wpływ powstanie tego rodzaju zaburzeń?

Zobacz też: Wady wrodzone po in vitro

In vitro – wpływ na czynności poznawcze

Problem z zajściem w ciążę, o którym mówi się po upływie 12 miesięcy bezowocnych starań bez stosowania żadnych środków antykoncepcyjnych, dotyczy około 15% par. Zdiagnozowanie przyczyny niepłodności to pierwszy krok w walce o posiadanie upragnionego potomka. W większości przypadków kuracja hormonalna, cykle stymulowane kończą się sukcesem. Niektórzy decydują się na jedną z podstawowych metod wspomaganego rozwoju – inseminację. Jednak dla innych jedyną szansą okazuje się in vitro.

Na łamach branżowego magazynu „Human Reproduction” opublikowano wyniki badania, którego głównym zadaniem było ocenienie rozwoju psychoruchowego i kognitywnego dzieci poczętych metodą in vitro.

Naukowcy porównali czynności psychoruchowe 169 dzieci urodzonych pomiędzy marcem 2005 roku a grudniem 2006 roku. 103 z nich przyszło na świat dzięki zastosowaniu metody in vitro (u 57 matek została dodatkowo zastosowana stymulacja jajników).

Zobacz też: Czy dzieci poczęte metodą in vitro rozwijają się wolniej? Naukowcy odpowiadają

Wyniki badań

66 dzieci, które wzięły udział w badaniu, zostało poczętych naturalnie. Wynik poznawczy oceniono za pomocą skróconej skali inteligencji Wechslera i NEPSY-II. Zachowanie zostało ocenione za pomocą listy kontrolnej CBCL i formularza raportu nauczyciela TRF. Badania prowadzono przez 9 lat.

Otrzymane wyniki nie wykazały żadnych istotnych różnic w ilorazie inteligencji pomiędzy badanymi grupami. Analizy wielowymiarowe nie ujawniły statystycznie istotnego związku pomiędzy grupą dzieci poczętych metodą in vitro,  a tymi poczętymi całkowicie naturalnie.

Źródło:https://academic.oup.com

Redakcja In Vitro Online

Jedyny poradnikowy portal o in vitro.