Przejdź do treści

Jak przygotować się do in vitro? Praktyczny poradnik dla dwojga

Jak przygotować się do in vitro?
fot. Pixabay

Jesteście zdecydowani na in vitro? Aby zapewnić sobie komfort psychiczny i większą szansę na powodzenie procedury, należy zaopatrzyć się w niezbędną dawkę wiedzy. Czy wiesz, jak przygotować się do in vitro?

Zapisz się do newslettera

Przygotowania do zabiegu zapłodnienia pozaustrojowego przebiegają na kilku poziomach. Ważne jest zarówno wykonanie niezbędnych badań, jak również troska o sferę fizyczną i psychiczną. Połączenie tych trzech elementów w znacznym stopniu pomoże przejść przez procedurę in vitro.

Jak się przygotować do in vitro? Zrób niezbędne badania

Badania musi wykonać zarówno kobieta, jak i mężczyzna. Badania dla pań to m.in. badanie na oznaczenie grupy krwi, wymaz z pochwy, USG jajników, badania hormonów, badanie krwi w celu wykluczenia wirusa HIV, czy wirusowego zapalenia wątroby typu B i C. Panowie muszą przede wszystkim wykonać badanie nasienia, badania krwi  oraz badanie kariotypu.

Pełną listę badań przed in vitro znajdziesz tu

Jak się przygotować do in vitro? Zadbaj o zdrowie

Spożywaj co najmniej 60-70 g białka dziennie. To ułatwi organizmowi produkcję większej liczby komórek jajowych. Produkty bogate w białko to:

  • chude mięso
  • ryby
  • fasola
  • jaja
  • soczewica

Pamiętaj o wapniu. Ten składnik pomoże w procesie zapłodnienia. Produkty bogate w wapń to:

  • Jogurty
  • Migdały
  • Tofu
  • Ser
  • Zielone, liściaste warzywa (kapusta, szpinak)

Należy zwrócić uwagę na suplementy i żywność bogatą w kwas foliowy. Produkty bogate w kwas foliowy to:

  • Fasola
  • Groch
  • Soczewica
  • Orzechy
  • Zboża

Zobacz także: Jak zwiększyć szanse na powodzenie in vitro? Radzi ekspert!

Jak przygotować się do in vitro? Nie zapominaj o napojach i sporcie

Pij 2 litry wody dziennie. Odpowiednio nawodniony organizm lepiej rozprowadza składniki odżywcze do komórek i tkanek, co wpływa na lepsze odżywienie i funkcjonowanie narządów. Nawodnienie kobiecego organizmu pozytywnie wpływa na jakość komórki jajowej. U mężczyzn natomiast odwodnienie może zaburzyć produkcję nasienia i obniżać objętość i jakość ejakulatu.

Ogranicz picie kawy i alkoholu. Kofeina obniża aktywność mięśni w jajowodach, co nie sprzyja zapłodnieniu. Alkohol z kolei obniża jakość plemników. Nie zalecane jest również picie słodkich napojów gazowanych. W przypadku pań picie tego typu napojów obniża szansę na zajście w ciążę aż o 25 proc. Jeżeli chodzi o mężczyzn, obniżenie płodności jest jeszcze większe – wynosi aż 33 proc.  Zrezygnuj również z wszelkiego rodzaju używek.

Zalecane są również regularne, niezbyt obciążające ćwiczenia. Aktywność fizyczna wspomaga odpowiedni przepływ krwi, a także utrzymanie prawidłowej masy ciała.

Zobacz także: In vitro: jak wygląda ocena zarodka? Okiem embriologa

Jak przygotować się do in vitro? Zadbaj o sferę emocjonalną

Przygotowania do in vitro to nie tylko badania i troska o zdrowe odżywianie. Podjęcie decyzji o rozpoczęciu procedury in vitro to niezwykle emocjonalny moment w życiu pary. Może być źródłem stresu i strachu o przyszłość.

Nierzadko jest to też próba dla związku. Warto zadbać o odpowiednią komunikację. Szczere rozmowy z partnerem pomogą zmniejszyć stres i poczucie strachu przed niewiadomym. Warto dzielić się z partnerem wszystkimi rodzajami uczuć – począwszy od np. żalu po poronieniach do obawą przed ewentualną porażką.

Nie zapominaj o wspólnym spędzaniu czasu z partnerem. Warto zrobić coś, co sprawia wam radość. Dzięki temu łatwej będzie nie skupiać myśli wyłącznie na in vitro.

Wiele klinik oferuje wsparcie psychologiczne podczas procedury in vitro. Rozmowa z psychologiem czy udział w grupowej terapii pomoże uporać się ze stresem.

Źródło: In Vitro Online, Chcemy Być Rodzicami  

Anna Wencławska

Redaktorka serwisu internetowego In vitro online. Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, pasjonatka obcych kultur i języków orientalnych.

Czym jest klomifen i jakie działania niepożądane może wywołać?  

Klomifen
Czym jest klomifen - poznaj przeciwwskazania do jego stosowania oraz ewentualne skutki uboczne.

Klomifen jest substancją – lekiem hormonalnym – którą zna zapewne większość kobiet leczących się z powodu niepłodności wywołanej brakiem owulacji. Jest to związek oddziałujący bezpośrednio na podwzgórze, który hamuje działanie estradiolu i tym samym umożliwia zwiększenie produkcji hormonów gonadotropowych – przede wszystkim lutropiny (LH). Zamierzonym skutkiem przyjmowania klomifenu jest wywołanie owulacji.

Zapisz się do newslettera

Jakie są przeciwwskazania do stosowania klomifenu?

Klomifen, jak każdy inny farmaceutyk, ma swoje przeciwwskazania do stosowania. Standardowo jest to oczywiście uczulenie bądź nadwrażliwość na jakikolwiek składnik danego leku oraz zaburzenia w pracy wątroby, dodatkowo: ciąża, torbiele jajników (chociaż nie we wszystkich przypadkach), zaburzenia w pracy tarczycy, nowotwory (m.in. jajnika lub piersi), krwawienia z dróg rodnych, których przyczyny nie określono i inne.

Należy pamiętać, że rozpoczęcie terapii klomifenem powinny poprzedzać: szczegółowy wywiad z pacjentką, badanie ginekologiczne oraz inne, dodatkowe testy, które będą dobierane w zależności od potrzeb, stanu zdrowia i etapu leczenia danej kobiety. Należy do nich np. USG, które powinno wykonywać się także w trakcie leczenia opisywaną tu substancją (m.in. ze względu na konieczność kontroli wielkości jajników). Podawanie leku zaczyna się zwykle w 2-3 dniu cyklu i trwa przez 5 kolejnych dni.

Zobacz też: Nieudana stymulacja do in vitro. Jakie mogą być przyczyny?

Najczęstsze działania niepożądane klomifenu – czego można się spodziewać?

Ewentualne wystąpienie skutków ubocznych stosowania klomifenu zależne jest m.in. od aplikowanej dawki leku oraz czasu jego stosowania – im jest ona wyższa, a terapia dłuższa, tym większe prawdopodobieństwo zaobserwowania niepożądanych działań. W większości są one jednak łagodne. Wśród nich wymienia się:

uderzenia gorąca – niektóre dane wskazują, że doświadcza ich nawet 1 na 10 kobiet stosujących klomifen. Może towarzyszyć im wzmożone pocenie, czerwienienie się twarzy, przyspieszone bicie serca;

zaburzenia widzenia – prawdopodobieństwo ich wystąpienia rośnie wraz z dawką przyjmowanego leku. Przed oczami pacjentki mogą pokazywać się rozmazany obraz, migające punkty, pływające szlaczki etc. Może stanowić to istotną przeszkodę w prowadzeniu samochodu. Należy jednak podkreślić, że generalnie są to objawy rzadkie, dotyczą ok. 1,5 proc. kobiet.

bóle oraz zawroty głowy –  sposobem na ich złagodzenie może być przyjmowanie leku w godzinach wieczornych. Należy jednak wcześniej dopytać lekarza prowadzącego, czy taka pora nie zaszkodzi leczeniu. Warto pamiętać także o regularnym nawadnianiu organizmu, bowiem brak odpowiedniej ilości płynów (niezależnie od tego, czy przyjmujemy jakiekolwiek leki czy nie) może skutkować właśnie bólem głowy;

wzdęcia – zwykle mijają po zakończeniu leczenia. Należy jednak mieć na nie dodatkową uważność, bowiem mogą być objawem zespołu hiperstymulacji jajników (więcej: TUTAJ);

nudności – jeśli nudnościom towarzyszą wymioty i występują z dużą intensywnością, koniecznie należy zgłosić problem lekarzowi. Po pierwsze, dlatego że może powodować odwodnienie lub zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej. Po drugie, może świadczyć o wspomnianym już zespole hiperstymulacji jajników;

wahania nastroju – może pojawić się większa drażliwość, płaczliwość, trudności w regulacji emocji, a nawet stany depresyjne. Na pewno sytuacji nie ułatwia sam fakt leczenia niepłodności, co może silnie wpływać na stan psychiczny. Niezależnie jednak od przyczyny zaburzeń nastroju, jeśli tego typu problem występuje, warto mieć go na uwadze lub skonsultować ze specjalistą (psychologiem, psychoterapeutą, psychiatrą);

tkliwość piersi i uczucie suchości pochwy – w drugim z wymienionych tu objawów pomocne mogą być różnego rodzaju lubrykanty, przy czym należy dokładnie sprawdzać ich skład (niektóre z nich mogą działać szkodliwie na plemniki).

Co o przyjmowaniu klomifenu mówią kobiety?

Na różnego rodzaju grupach w mediach społecznościowych kobiety otwarcie dzielą się swoimi doświadczeniami z opisywanym tu lekiem. Wiele z nich zaznacza, że nie odczuwało żadnych skutków ubocznych, inne wspominają przede wszystkim o uderzeniach gorąca, zaburzeniach nastroju, wzdęciach:

Uderzenia gorąca, przytyłam, ogólne samopoczucie też tragiczne. Pęcherzyki rosły, ale owulacji nie było nawet przy większej dawce.

Jedyne, co się zmieniło, to dosyć mocny ból dzień przed i w dniu owulacji, poprawa jakości śluzu i endometrium. Udało się w pierwszym cyklu.

Bolą mnie sutki, mam wzdęty brzuch.

Nawet te nieliczne komentarze pokazują, jak indywidualną sprawą jest dobranie odpowiednich leków. Należy o tym pamiętać także przy wdrażaniu terapii klomifenem.

  • Powyższy artykuł nie wyczerpuje tematu i opisał tylko niektóre z możliwych skutków ubocznych. Jeżeli jakikolwiek z nich – lub inny – pojawi się w trakcie Twojego leczenia, koniecznie skonsultuj to ze specjalistą. Co jednak ważne, owe skutki mogą nie wystąpić wcale i idąc tym tropem, warto zachować spokój.

Źródła: verywellfamily.commp.pl / chbr.pl

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, redaktorka prowadząca e-magazyn oraz portal "Chcemy Być Rodzicami", absolwentka UW. Obecnie studentka V roku psychologii klinicznej na Uniwersytecie SWPS oraz studentka studiów podyplomowych Gender Studies na UW.