Przejdź do treści

Jak przygotować się do in vitro? Praktyczny poradnik dla dwojga

Jak przygotować się do in vitro?
fot. Pixabay

Jesteście zdecydowani na in vitro? Aby zapewnić sobie komfort psychiczny i większą szansę na powodzenie procedury, należy zaopatrzyć się w niezbędną dawkę wiedzy. Czy wiesz, jak przygotować się do in vitro?

Zapisz się do newslettera

Przygotowania do zabiegu zapłodnienia pozaustrojowego przebiegają na kilku poziomach. Ważne jest zarówno wykonanie niezbędnych badań, jak również troska o sferę fizyczną i psychiczną. Połączenie tych trzech elementów w znacznym stopniu pomoże przejść przez procedurę in vitro.

Jak się przygotować do in vitro? Zrób niezbędne badania

Badania musi wykonać zarówno kobieta, jak i mężczyzna. Badania dla pań to m.in. badanie na oznaczenie grupy krwi, wymaz z pochwy, USG jajników, badania hormonów, badanie krwi w celu wykluczenia wirusa HIV, czy wirusowego zapalenia wątroby typu B i C. Panowie muszą przede wszystkim wykonać badanie nasienia, badania krwi  oraz badanie kariotypu.

Pełną listę badań przed in vitro znajdziesz tu

Jak się przygotować do in vitro? Zadbaj o zdrowie

Spożywaj co najmniej 60-70 g białka dziennie. To ułatwi organizmowi produkcję większej liczby komórek jajowych. Produkty bogate w białko to:

  • chude mięso
  • ryby
  • fasola
  • jaja
  • soczewica

Pamiętaj o wapniu. Ten składnik pomoże w procesie zapłodnienia. Produkty bogate w wapń to:

  • Jogurty
  • Migdały
  • Tofu
  • Ser
  • Zielone, liściaste warzywa (kapusta, szpinak)

Należy zwrócić uwagę na suplementy i żywność bogatą w kwas foliowy. Produkty bogate w kwas foliowy to:

  • Fasola
  • Groch
  • Soczewica
  • Orzechy
  • Zboża

Zobacz także: Jak zwiększyć szanse na powodzenie in vitro? Radzi ekspert!

Jak przygotować się do in vitro? Nie zapominaj o napojach i sporcie

Pij 2 litry wody dziennie. Odpowiednio nawodniony organizm lepiej rozprowadza składniki odżywcze do komórek i tkanek, co wpływa na lepsze odżywienie i funkcjonowanie narządów. Nawodnienie kobiecego organizmu pozytywnie wpływa na jakość komórki jajowej. U mężczyzn natomiast odwodnienie może zaburzyć produkcję nasienia i obniżać objętość i jakość ejakulatu.

Ogranicz picie kawy i alkoholu. Kofeina obniża aktywność mięśni w jajowodach, co nie sprzyja zapłodnieniu. Alkohol z kolei obniża jakość plemników. Nie zalecane jest również picie słodkich napojów gazowanych. W przypadku pań picie tego typu napojów obniża szansę na zajście w ciążę aż o 25 proc. Jeżeli chodzi o mężczyzn, obniżenie płodności jest jeszcze większe – wynosi aż 33 proc.  Zrezygnuj również z wszelkiego rodzaju używek.

Zalecane są również regularne, niezbyt obciążające ćwiczenia. Aktywność fizyczna wspomaga odpowiedni przepływ krwi, a także utrzymanie prawidłowej masy ciała.

Zobacz także: In vitro: jak wygląda ocena zarodka? Okiem embriologa

Jak przygotować się do in vitro? Zadbaj o sferę emocjonalną

Przygotowania do in vitro to nie tylko badania i troska o zdrowe odżywianie. Podjęcie decyzji o rozpoczęciu procedury in vitro to niezwykle emocjonalny moment w życiu pary. Może być źródłem stresu i strachu o przyszłość.

Nierzadko jest to też próba dla związku. Warto zadbać o odpowiednią komunikację. Szczere rozmowy z partnerem pomogą zmniejszyć stres i poczucie strachu przed niewiadomym. Warto dzielić się z partnerem wszystkimi rodzajami uczuć – począwszy od np. żalu po poronieniach do obawą przed ewentualną porażką.

Nie zapominaj o wspólnym spędzaniu czasu z partnerem. Warto zrobić coś, co sprawia wam radość. Dzięki temu łatwej będzie nie skupiać myśli wyłącznie na in vitro.

Wiele klinik oferuje wsparcie psychologiczne podczas procedury in vitro. Rozmowa z psychologiem czy udział w grupowej terapii pomoże uporać się ze stresem.

Źródło: In Vitro Online, Chcemy Być Rodzicami  

Anna Wencławska

Koordynatorka treści internetowych. Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, pasjonatka obcych kultur i języków orientalnych.

Poronienia nawracające – jakie badania warto wykonać?

Wielokrotna utrata ciąży nie przekreśla szansy na potomstwo – fot. 123rf

Poronienia nawracające, czyli wielokrotna utrata ciąży, to trudne przeżycie dla każdej pary. Kobieta wciąż jednak może urodzić zdrowe dziecko, nawet jeśli para boryka się z problemem, jakim są samoistne poronienia nawracające. Badania takie jak analiza kariotypu, badanie immunofenotypu oraz test w kierunku trombofilii pomogą przygotować się pod okiem lekarza do kolejnej ciąży i znacznie zwiększą szanse na szczęśliwe rozwiązanie.

Zapisz się do newslettera

Poronienia nawracające – co może się przyczynić do wielokrotnej utraty ciąży?

Do nawracających poronień (inaczej poronień nawykowych) może dojść w wyniku wielu różnych zaburzeń.

Wielokrotną utratę ciąży mogą wywołać:

  • infekcje,
  • problemy z łożyskiem,
  • choroby genetyczne,
  • zaburzenia endokrynologiczne,
  • zaburzenia o podłożu immunologicznym,
  • zmiany anatomiczne (np. nieprawidłowa budowa narządów rodnych u kobiety).

Ponieważ jedną z częstych przyczyn poronień nawracających są choroby genetyczne zarodka takie jak np. zespół Downa lub zespół Edwardsa, diagnostykę poronień nawykowych warto rozpocząć od badań DNA.

Zobacz też: Poronienie i geny: co mają ze sobą wspólnego?

Poronienia nawykowe – badania rekomendowane przez Polskie Towarzystwo Ginekologiczne

Poronienia nawracające – badania rekomendowane przez Polskie Towarzystwo Ginekologiczne, które pozwalają odkryć przyczynę poronienia to:

  • analiza kariotypu– to jedno z najważniejszych badań, które są zalecane po poronieniu, pozwala ono zidentyfikować nieprawidłowe zmiany w obrębie chromosomów, które mogły przyczynić się do poronienia. Dzięki badaniu można ocenić szanse na prawidłowy przebieg ciąży.
  • badanie immunofenotypu – badanie to sprawdza, jak funkcjonuje układ immunologiczny kobiety, jest ono wykonywane na podstawie próbki krwi pobranej z żyły odłokciowej. W sytuacji, gdy układ odpornościowy nie działa prawidłowo, organizm mamy może walczyć z rozwijającym się płodem. Wynik testu pozwala lekarzowi wdrożyć odpowiednie leczenie i przywrócić szanse na doniesienie kolejnej ciąży, gdy para postanowi ponownie starać się o dziecko,
  • badanie w kierunku trombofilii – badanie pozwala wykluczyć u matki jedną z częstych przyczyn poronienia – trombofilię wrodzoną. Test DNA w kierunku trombofilii jest nieinwazyjny, wykonuje się go na podstawie wymazu z policzka kobiety. Wynik testu DNA w kierunku trombofilii pozwala lekarzowi wdrożyć odpowiednie postępowanie i nie tylko zwiększyć szanse pary na dziecko, ale i zadbać o zdrowie ciężarnej i uniknąć groźnych powikłań (np. zakrzepicy).

Zobacz też: 5 badań genetycznych po poronieniu, które warto wykonać

Poronienia nawracające – diagnostyka oparta o testy DNA pozwoli zwiększyć szansę na ciążę

Badania genetyczne rekomendowane przez Polskie Towarzystwo Ginekologiczne pozwalają  poznać przyczynę poronień nawracających. Dzięki nim rodzice odzyskują spokój, a lekarz może zalecić odpowiednie środki profilaktyczne lub zaproponować leczenie, które pozwoli donieść ciążę szczęśliwie do końca.

Wielokrotna utrata ciąży nie przekreśla szansy na potomstwo, aby jednak lekarz ginekolog mógł wdrożyć odpowiednie leczenie, musi on otrzymać odpowiednie zalecenia. Wyniki badania DNA powinny zostać skonsultowane z genetykiem, natomiast wyniki badań immunologicznych z immunologiem.

Autor: www.testDNA.pl

Redakcja In Vitro Online

Jedyny poradnikowy portal o in vitro.

Brak pęcherzyków w jajnikach. Jakie są szanse na macierzyństwo?

Brak pęcherzyków w jajnikach możliwy jest do zdiagnozowania podczas badania USG lub badań laboratoryjnych – fot. Canva

Brak pęcherzyków w jajnikach to jedna z wielu przyczyn niepłodności. Długotrwałe i bezskuteczne starania o dziecko sprawiają, że partnerzy zaczynają poszukiwania przyczyny niepowodzenia. Tylko odpowiednie badania, właściwie postawiona diagnoza i skuteczne leczenie są w stanie doprowadzić do wymarzonego rodzicielstwa. Czasami jednak droga do szczęścia bywa kręta, a znalezienie przyczyny trudne i wymagające cierpliwości. Brak pęcherzyków w jajnikach – to diagnoza, która odbiera kobietom wiarę i poczucie własnej wartości.

Zapisz się do newslettera

Brak pęcherzyków w jajnikach, czyli przedwczesne wygaszanie czynności jajników

Przedwczesne wygaszanie czynności jajników (POF – premature ovarin failure) to ustanie funkcji jajnika przed 40 rokiem życia. Schorzenie to diagnozowane jest u zaledwie 1% pacjentek w wieku 20-40 lat.

Wystąpienie przedwczesnego wygaszania czynności jajników związane jest z zakończeniem funkcji germinatywnej i hormonalnej jajnika, które spowodowane są wyczerpaniem puli pęcherzyków jajnikowych.

Zobacz też: Mezoterapia jajników: na czym polega?

Jak wykryć brak pęcherzyków w jajnikach?

Brak pęcherzyków w jajnikach, który bardzo często towarzyszy przedwczesnemu wygaszaniu czynności jajników, możliwy jest do zdiagnozowania podczas badania USG lub badań laboratoryjnych.

Powodem do niepokoju są nieprawidłowe wyniki hormonalne, które w większości przypadków oznaczają przedwczesne wygaszanie czynności jajników – niskie  stężenie estradiolu (E2 < 20 pg/ml), wysokie stężenie gonadotropin (FSH > 20 IU/I) i niskie stężenie hormonu antymüllerowskiego (AMH < 1 nm/ml).

Nie powinno się jednak stawiać diagnozy na podstawie jednorazowego oznaczenia hormonu folikulotropowego, stężenie FSH > 40 IU/I oznaczone przynajmniej dwukrotnie w przeciągu 4-6 godzin upoważnia do stwierdzenia POF. Uważa się, że najlepszym markerem do oznaczenia rezerwy jajnikowej jest hormon AMH produkowany przez komórki ziarniste pęcherzyków preantalnych.

Badania hormonalne mające na celu oznaczenie rezerwy jajnikowej powinno wykonać się w 3 dniu cyklu.

Zobacz też: AMH – marker potencjału płodnościowego kobiety

Przyczyny braku pęcherzyków w jajnikach

Do zbyt przedwczesnego wygaszania czynności jajników może przyczynić się operacja w obrębie przydatków przeprowadzona w związku z pojawieniem się torbieli czy guzów.

Brak pęcherzyków może okazać się również następstwem po radioterapii lub chemioterapii. Zdarza się, że przyczyny należy doszukiwać się na podłożu genetycznym.

Zobacz też: Niska jakość komórek jajowych po stymulacji do in vitro. Z czego wynika i jak ją poprawić?

Możliwości leczenia

W przypadku kobiet posiadających drożne jajowody i chociażby minimalną reakcje jajników na stymulację przeprowadza się cykle stymulowane. Pod pojęciem stymulacji kryje się pobudzanie jajników do produkcji i prawidłowego dojrzewania komórek jajowych poprzez zastosowanie kuracji hormonalnej.

W przypadku prawidłowych wyników nasienia skuteczność stymulacji nie przekracza niestety 25%. 6 nieudanych cykli jest wskazaniem do zapłodnienia pozaustrojowego.

Znane są przypadki całkowitego wyleczenia i przywrócenia prawidłowego funkcjonowania jajników – np. po zastosowaniu diety bezglutenowej po rozpoznaniu celiakii.

Redakcja In Vitro Online

Jedyny poradnikowy portal o in vitro.

Jak uchronić się przed rakiem prostaty? Listopad miesiącem profilaktyki „nowotworów męskich”

Pamiętaj, że samobadanie przyspiesza diagnozę, potwierdzenie choroby w badaniach laboratoryjnych i wdrożenie zalecanego leczenia – fot. materiały prasowe

Rak prostaty jest jednym z najczęstszych nowotworów występujących u mężczyzn. Rokrocznie w większości europejskich krajów rośnie liczba zdiagnozowanych chorych, dlatego tak ważne są badania profilaktyczne i zwiększanie świadomości zdrowotnej.

Zapisz się do newslettera

Rak prostaty, inaczej rak stercza lub gruczołu krokowego – to niezmiennie wstydliwy temat. Mężczyźni nadal często nie chcą o tym mówić, nie chcą robić badań. Jakby to uderzało w ich męskość, a jest przecież dokładnie przeciwnie – „prawdziwy” mężczyzna to odpowiedzialny mężczyzna, a ten dba o swoje zdrowie

 Za sprawą fundacji Movember listopad jest nazywany „miesiącem wąsów”, w którym skupiamy się profilaktyce tzw. męskich nowotworów, czyli raka gruczołu krokowego i jądra. Celem akcji jest uświadomienie mężczyzn jak istotna dla ich zdrowia jest wczesna diagnostyka. Rozpoznanie raka prostaty we wczesnym stadium daje duże szanse na pełne wyleczenie – mówi dr n. med. Iwona Kozak-Michałowska, Dyrektor ds. Nauki i Rozwoju Synevo i dodaje: Głównymi czynnikami ryzyka zachorowania są obciążenia genetyczne, wysokie stężenia androgenów i testosteronu, dieta bogata w tłuszcze zwierzęce. Istotnym czynnikiem jest też wiek – rak prostaty rzadko jest wykrywany u mężczyzn przed 45 rokiem życia, a około 75% zachorowań występuje po ukończeniu 65

Podstawowe badania

Podstawową metodą w diagnostyce laboratoryjnej raka prostaty jest badanie przezodbytnicze (DRE), jednak decydujący dla rozpoznania jest wynik badania histopatologicznego materiału uzyskanego w trakcie biopsji wykonanej pod kontrolą ultrasonografii transrektalnej (TRUS).

W badaniu przesiewowym w kierunku raka prostaty we krwi oznacza się stężenie antygenu sterczowego PSA (specific prostatic antigen). Dla różnicowania, zależnie od wieku, pomiędzy rakiem prostaty a łagodnym rozrostem prostaty wykorzystuje się poza oznaczeniem PSA całkowitym także oznaczenie  jego formy wolnej fPSA. Wyniki fPSA przedstawia się jako procent w stosunku do PSA całkowitego (fPSA/tPSA).

Dzięki profilaktyce raka prostaty zarówno polskie, jak i międzynarodowe towarzystwa urologiczne oraz onkologiczne zalecają test 4K. Jest to jedyne nieinwazyjne badanie pozwalające ocenić ryzyko zachorowania na raka prostaty w ciągu nawet najbliższych 20 lat. Pozwala to na wczesne wykrycie choroby, czyli w momencie, gdy jest wysokie prawdopodobieństwo wyleczenia. Dzięki badaniu 4K można zmniejszyć liczbę niepotrzebnie wykonywanych biopsji gruczołu krokowego.

W badaniu oznacza się poziomy 4 białek pochodzących z prostaty: PSA całkowite (tPSA),  PSA wolne (fPSA), nieaktywna enzymatycznie forma PSA (intactPSA) i ludzka kallikreina2 (hK2).

Wykonanie badania 4K jest zalecane jako profilaktyczne w kierunku oceny ryzyka wystąpienia agresywnego raka prostaty u mężczyzn po 40. r.ż., u mężczyzn z genetycznym obciążeniem w rodzinie w kierunku zachorowania na raka prostaty oraz u których lekarz rozważa wykonanie pierwszej lub powtórnej biopsji.

Nowotwory jądra

Z kolei nowotwory jądra są stosunkowo rzadkim schorzeniem, ale wśród młodych mężczyzn (między 15. a 40. rokiem życia) są najczęściej występującym nowotworem złośliwym (na tę grupę wiekową przypada w Polsce 75% zachorowań). Wzrost zachorowań dotyczy też mężczyzn pomiędzy 60. a 70. rokiem życia. Czynnikami ryzyka są: wnętrostwo, czyli nieprawidłowa, poza workiem mosznowym, lokalizacja jądra, przepuklina pachwinowa, wodniak i zanik jądra, a także bezpłodność.

Podstawową metodą diagnostyczną jest badanie ultrasonograficzne (USG), zaś rozpoznanie dokonywane jest w oparciu o badanie histopatologiczne usuniętego jądra. Oznaczanie markerów: AFP, beta-hCG, LDH jest istotne dla rozpoznania, rokowania, różnicowania i oceny stadium zaawansowania oraz wykrywania nawrotu choroby w nowotworach zarodkowych jądra. Poziom markerów bierze się pod uwagę podczas terapii.

Nie wszyscy wiedzą, że mężczyźni również mogą zachorować na raka piersi. Szacuje się, że około 1% wszystkich nowotworów złośliwych piersi to choroba zdiagnozowana u mężczyzn. Niestety rak piersi u mężczyzn często wykrywany jest w zaawansowanym stadium. Dzieje się tak ze względu na brak badań przesiewowych, nieświadomość ryzyka i ignorowanie objawów choroby.

Jak wygląda leczenie?

W wielu przypadkach występowania tzw. męskich nowotworów samobadanie przyspiesza diagnozę, potwierdzenie choroby w badaniach laboratoryjnych i wdrożenie zalecanego leczenia. 

Zazwyczaj polega ono na usunięciu jądra, węzłów chłonnych lub odpowiedniej chemioterapii. Jeśli mężczyzna jest w grupie ryzyka lub rozpozna u siebie pierwsze objawy raka prostaty (częstomocz, także w nocy; trudności w oddawaniu moczu, np. trudności w rozpoczęciu oddawania moczu, słaby lub przerywany strumień; wrażenie niepełnego opróżnienia pęcherza; bóle w kroczu; niedokrwistość) powinien udać się na wizytę u urologa.

Laboratoria Medyczne Synevo wprowadziły badanie określające predyspozycje genetyczne do nowotworu prostaty, pozwala na identyfikację mutacji w genach BRCA1CHEK2 NBS1. Wczesne wykrycie predyspozycji o podłożu molekularnym i wdrożenie odpowiedniego, specjalistycznego leczenia, daje dużą szansę na wyleczenie. Wymaz z jamy ustnej można pobrać samodzielnie, a cała procedura jest szybka i przyjazna. Wynik należy skonsultować z lekarzem.

Test zaleca się mężczyznom w przypadku:występowania raka prostaty wśród najbliższych krewnych, wczesnego wieku zachorowania (50-60 rok życia), występowania raka piersi lub jajnika wśród najbliższych krewnych, występowania w rodzinie chorób nowotworowych o lokalizacji wielonarządowej (tarczyca, nerka, jelito grube), stwierdzenia mutacji genów BRCA1, CHEK2 lub NBS1 u najbliższych krewnych, rutynowej diagnostyki urologicznej u pacjenta z grupy ryzyka lub objawami nasuwającymi podejrzenie raka prostaty.

Więcej na ten temat na:www.synevo/rak prostaty

Redakcja In Vitro Online

Jedyny poradnikowy portal o in vitro.