Przejdź do treści

Stymulacja do in vitro

Stymulacja do in vitro
fot. Fotolia – Stymulacja do in vitro - Kobieta wstrzykuje sobie lek w brzuch

Stymulacja do in vitro to stymulacja hormonalna która przygotowuje do zapłodnienia pozaustrojowego. Polega na pobudzeniu organizmu kobiety do produkcji większej ilości komórek jajowych. Zobacz, na czym polega stymulacja do in vitro i jakie hormony pobudza.

Zapisz się do newslettera

Stymulacja do in vitro polega na hormonalnym pobudzeniu jajników do produkcji większej niż zazwyczaj ilości pęcherzyków i komórek jajowych. Będą one pobierane w kolejnym etapie procedury in vitro, czyli punkcji jajników. Ważne jest, by jajniki wyprodukowały, a następnie zostały pobrane więcej niż jedna komórka jajowa, ponieważ dzięki temu (po połączeniu z nasieniem) uzyskuje się więcej niż jeden zarodek do zapłodnienia pozaustrojowego.

Jak wygląda stymulacja do in vitro?

Stymulacja to etap przygotowań do procedury in vitro za pomocą środków farmakologicznych. Podczas wizyty kwalifikacyjnej lekarz dobiera odpowiednie hormony, dzięki którym w jajniku kobiety wytworzy się więcej niż jedna komórka jajowa. Hormony dobierane są na podstawie wyników badań kobiety, a także jej wieku. Stymulacja do in vitro zazwyczaj polega na podawaniu leków hormonalnych za pomocą zastrzyków w brzuch, co trwa od 7 do 12 dni i jest wykonywane pod stałą kontrolą lekarską. Podczas stymulacji wykonywane jest również USG, dzięki któremu lekarz ustali czas zakończenia stymulacji, punkcji jajników i przeprowadzenia transferu zarodków.

Zastrzyki podawane są podskórnie lub domięśniowo w gotowych tzw. penach, gdzie jest już dokładnie odmierzona dawka leków hormonalnych. Dzięki takiej formie, kobieta sama może podawać sobie stymulację do in vitro, musi wcześniej zostać tylko przeszkolona, jak wykonywać zastrzyki.

Stymulacja do in vitro

fot. Fotolia

Leki do stymulacji hormonalnej są dobierane indywidualnie dla każdej pacjentki. To dawki hormonów podawane w zastrzykach w brzuch, których rodzaj i dawkę lekarz ustala na podstawie dopochwowego USG, wieku pacjentki oraz poziom hormonów we krwi. Leki oparte są na uśpieniu naturalnych czynności hormonalnych pacjentki, a więc również na tłumieniu czynności przysadki mózgowej. Następnie podaje się hormony, dzięki którym pęcherzyki w jajnikach zaczynają rosnąć. Lekarz stale obserwuje reakcje jajników i pęcherzyków po podanych dawkach hormonów i kiedy uzna, że pęcherzyki i komórki w nich są już dojrzałe i gotowe do punkcji, podaje ostatni zastrzyk ze stymulacją do in vitro, który utrwali efekt stymulacji. Efektem ubocznym podawania leków hormonalnych mogą być nudności, bóle podbrzusza i głowy.

Autor: Agnieszka Mikołajczak

Polecamy: Hiperstymulacja jajników przy in vitro

Redakcja In Vitro Online

Jedyny poradnikowy portal o in vitro.

Hiperstymulacja przy in vitro – jakie daje objawy?

Fot. Fotolia – Hiperstymulacja objawia się bólem i wzdęciem brzucha

Hiperstymulacja jajników przy in vitro to rzadkie powikłanie procedury zapłodnienia pozaustrojowego. Przyczyną OHSS jest nadmierna stymulacja jajników przy pobudzaniu ich do owulacji przy pomocy preparatów hormonalnych.

Zapisz się do newslettera

Ciężka hiperstymulacja (OHSS – ovarian hyperstimulation syndrome) dotyczy jedynie 0,6% pacjentek poddanych stymulacji jajników przy in vitro. Pierwsze objawy OHSS występują zazwyczaj 1 do 5 dni po pobraniu komórek jajowych lub, w przypadku, gdy kobieta zaszła w ciążę, pomiędzy 10 a 15 dniem po zapłodnieniu, jako wynik działania hCG. Zasadniczo ryzyko hiperstymulacji jako powikłania in vitro zwiększa się, jeśli doszło już do ciąży.

Hiperstymulacja przy in vitro – objawy:

● wzdęcia, ból brzucha, nudności i wymioty;
● widoczne na USG nagromadzenie płynów w jamie brzusznej
● w postaci ciężkiej: wodobrzusze, nagromadzenie płynu w jamach ciała (w
tym: w osierdziu czy opłucnej), zagęszczenie krwi, bezmocz.

Czytaj też: Poronienie po in vitro – co dalej?

In vitro: hiperstymulacja – zagrożenia:

W bardzo rzadko występującej, krytycznej postaci hiperstymulacji, może dojść wstrząsu hiperwolemicznego, niewydolności krążeniowo-oddechowej, niewydolności nerek oraz w rezultacie śmierci.

Ryzyko tak ciężkich powikłań przy in vitro są jednak znikome – niewydolność nerek dotyka 1,4 pacjentki na 100 000 cykli in vitro. Śmierć w wyniku hiperstymulacji jajników ponosi w Wielkiej Brytanii mniej niż jedna kobieta rocznie. W Polsce do tej pory odnotowano nieliczne przypadki hiperstymulacji jako powikłania po in vitro, zazwyczaj w formie lekkiej i bardzo lekkiej (wzdęcie, krótkotrwały ból brzucha).

Hiperstymulacja – jak postępować?

W razie wystąpienia dotkliwych objawów hiperstymulacji należy natychmiast udać się do szpitala po dalszą diagnozę. Lekarz powinien zlecić USG jamy brzusznej oraz RTG klatki piersiowej. W lżejszych przypadkach – a więc znakomitej większości – hiperstymulacji stosuje się leczenie zachowawcze, bowiem same objawy zanikają wraz ze spadkiem stężenia gonadotropiny, średnio po 7-15 dniach od wystąpienia pierwszych objawów. Lekka i umiarkowana hiperstymulacja jajników nie pozostawia także długotrwałego wpływu na zdrowie kobiety.

Autor: Lena Helman

Polecamy: Jak zwiększyć szanse na powodzenie in vitro? Radzi ekspert!

Lena Helman

Dziennikarka, redaktorka, copywriterka.