Przejdź do treści

Transfer zarodka. Lepszy świeży czy mrożony?

Transfer zarodka
fot. Fotolia – Transfer zarodka. Lekarz wyjmuje zamrożone zarodki z inkubatora

Kriokonserwacja to typowa procedura stosowana przy in vitro. To, czy do zabiegu będzie użyty zarodek mrożony czy świeży zależy od opinii lekarzy i przyszłych rodziców. A który jest częściej zalecany i bardziej skuteczny?

Zapisz się do newslettera

Transfer zarodka: kiedy świeży a kiedy mrożony zarodek?

Transfer świeżego zarodka jest polecany w przypadku, gdy po stymulacji oraz pobraniu komórek jajowych nie ma przeciwwskazań do implantacji zarodka jeszcze w tym samym cyklu. Transfer zarodka mrożonego wykonuje się natomiast, gdy potrzebna jest dodatkowa obserwacja kobiety, istnieje podejrzenie hiperstymulacji lub jakichkolwiek problemów, które mogłyby wpłynąć na implantację. Z pewnością dużą zaletą transferu zarodka mrożonego jest to, że lekarze mogą wybrać idealny, konkretny moment na implantację, podczas gdy w przypadku świeżych zarodków implantacji dokonuje się w 2-5 dniu po zapłodnieniu.

Transfer mrożonych zarodków – bezpieczeństwo

O ile nie ma większej różnicy w skuteczności implantacji zarodków świeżych oraz mrożonych, obie procedury nieznacznie różnią się bezpieczeństwem. Według badań, gdy do zagnieżdżenia się zarodka dojdzie w trakcie naturalnego, niestymulowanego cyklu, pacjentki przechodzą początek ciąży łagodniej. Zmniejsza się wtedy prawdopodobieństwo powikłań po zabiegu in vitro (zwłaszcza hiperstymulacji), a po ciąży organizm regeneruje się nieznacznie szybciej.

Mrożenie zarodka nie wpływa także w żadnym stopniu na późniejsze zdrowie dziecka. Zarodek momencie mrożenia składa się jedynie z kilkunastu komórek. Nie istnieje też związek pomiędzy mrożeniem zarodka oraz częstotliwością powstawania wad wrodzonych. Występowanie wad genetycznych przypadku zabiegu in vitro jest jedynie nieznacznie podwyższona w stosunku do innych metod zapłodnienia. Ma to jednak związek nie ze sposobem zapłodnienia a z czynnikami po stronie rodziców (wiek, choroby)

Mrożenie zarodków ma jeszcze jedną, wartą dostrzeżenia zaletę. Zamrożone zarodki można wykorzystać do ponownej procedury in vitro nawet kilka lat później, bez konieczności kolejnej stymulacji hormonalnej jajników.

Autor: Lena Helman

Lena Helman

Dziennikarka, redaktorka, copywriterka.

Kriokonserwacja zarodków – czym jest i kiedy się ją przeprowadza?

Kriokonserwacja zarodków - czym jest i kiedy się ją przeprowadza?
fot.Pixabay

Zarodki, które rokują, ale nie są wykorzystywane bezpośrednio po wyhodowaniu, poddawane są zamrożeniu w temperaturze ciekłego azotu – kriokonserwacji. W takiej postaci mogą być przechowywane w bio banku i wykorzystystane w poźniejszym czasie.

Zapisz się do newslettera

Co to jest kriokonserwacja?

Kriokonserwacja to technika, która umożliwia przechowywanie specjalnie przygotowanych komórek jajowych, plemników lub embrionów w temperaturze ciekłego azotu (-196°C).

Stosuje się kilka technik kriokonserwacji. Najczęściej stosowane w klinikach leczenia niepłodności metody to: slowfreezing, czyli powolne, kontrolowane mrożenie komórek lub zarodków, witryfikacja, czyli błyskawiczne chłodzenie komórek przy użyciu wysokiej koncentracji krioprotektorów (związków chemicznych, które chronią materiał biologiczny, np. metanol, glicerol, glikol etylenowy), aż do uzyskania struktury podobnej pod względem budowy do szkła.  

W procesie mrożenia komórek i zarodków unika się powstawania kryształków lodu wewnątrz komórek. Kryształki lodu mogą uszkodzić struktury wewnątrzkomórkowe i uniemożliwić dalszy rozwój zarodka. Przed powstawaniem kryształków chronią krioprotektory.

Zobacz też: Innowacyjny test wyznaczy optymalny moment transferu zarodka i zwiększy skuteczność in vitro

Kiedy preprowadza się kriokonserwację?

  • Gdy udaje się pobrać więcej zdrowych komórek jajowych, niż wymaga tego procedura zapłodnienia pozaustrojowego.
  • Gdy udaje się uzyskać więcej zarodków, niż jest potrzebne na bieżącym etapie leczenia. Zarodki i komórki mogą być wykorzystane w kolejnym transferze, jeśli pierwszy nie zakończy się powodzeniem. W takiej sytuacji para nie musi przechodzić wszystkich etapów stymulacji i punkcji w kolejnej próbie zapłodnienia in vitro. Mogą one też być wykorzystane w trakcie starań o kolejne dziecko lub przekazane do adopcji.
  • W przypadku konieczności przełożenia terminu transferu, na przykład w związku z gorszym stanem zdrowia pacjentki (stan zapalny, przeziębienie).
  • W przypadku hiperstymulacji
  • W celu zabezpieczenia płodności, jeśli istnieje możliwość, że jedno z partnerów ją utraci, na przykład w skutek koniecznych zabiegów medycznych.

Zobacz też: IVM, czyli pozaustrojowe dojrzewanie komórek jajowych

Po jakim czasie można wykorzystać zarodki poddane kriokonserwacji?

Znane są przypadki, kiedy zarodek rozmraża się i transferuje do macicy nawet po kilku-kilkunastu latach od jego wyhodowania.

 

Redakcja In Vitro Online

Jedyny poradnikowy portal o in vitro.